"വാചാ അർത്ഥം ഹൃദയേ വസതി" എന്ന് പറയാറുണ്ട്. എന്നാൽ സമകാലിക കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വാക്കുകൾ ഹൃദയത്തിലല്ല, മറിച്ച് എതിരാളിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് എയ്തുവിടുന്ന മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളായാണ് പരിണമിച്ചിരിക്കുന്നത്. 'കടക്ക് പുറത്ത്' എന്ന ആജ്ഞാശക്തിയിൽ തുടങ്ങി 'ചെറ്റത്തരം' എന്ന തറപ്പിച്ചു പറച്ചിൽ വരെ എത്തിനിൽക്കുന്ന മുഖ്യമന്ത്രി പിണറായി വിജയന്റെ പ്രയോഗങ്ങൾ വെറുമൊരു വാക്പോരല്ല, മറിച്ച് കേരളം ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു രാഷ്ട്രീയ സംസ്കാരത്തിന്റെ വിളംബരം കൂടിയാണ്. രാഷ്ട്രീയ വിയോജിപ്പുകളെ വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളുമായും പരുക്കൻ ശൈലികളുമായും കൂട്ടിയിണക്കുമ്പോൾ തകരുന്നത് കേരളം ഊറ്റംകൊണ്ടിരുന്ന സംവാദ സംസ്കാരമാണോ എന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാകുന്നു.
ശൈലിയോ അതോ സാംസ്കാരിക അപചയമോ?
മുഖ്യമന്ത്രി പിണറായി വിജയന്റെ രാഷ്ട്രീയ ജീവിതത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അചഞ്ചലമായ നിലപാടുകളും അതിനൊപ്പം തന്നെ വിവാദമായ പരുക്കൻ ഭാഷയുമാണ്. 'പരനാറി', 'കുലംകുത്തി', 'നികൃഷ്ടജീവി' തുടങ്ങിയ പ്രയോഗങ്ങൾ കേരള രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിൽ നേരത്തെ തന്നെ ഇടംപിടിച്ചവയാണ്. ഏറ്റവും ഒടുവിൽ സ്വന്തം സഹപ്രവർത്തകനായിരുന്ന ജി. സുധാകരനെതിരെ പ്രയോഗിച്ച 'രാഷ്ട്രീയ ചെറ്റത്തരം' എന്ന വാക്ക് ഈ പട്ടികയിലെ പുതിയ കണ്ണിയാണ്.
ഇതിനെ മുഖ്യമന്ത്രി ന്യായീകരിക്കുന്നത് തന്റെ 'ശൈലി' എന്ന നിലയ്ക്കാണ്. ജനിച്ചുവളർന്ന സാഹചര്യവും രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടങ്ങളുടെ കനൽവഴികളും തന്റെ ഭാഷയെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം പലപ്പോഴും വ്യക്തമാക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ, ഒരു ഭരണാധികാരി എന്ന നിലയിൽ പുലർത്തേണ്ട മിതത്വവും മാന്യതയും ഈ പ്രയോഗങ്ങളിൽ ചോർന്നുപോകുന്നുണ്ടോ എന്നത് ഗൗരവകരമായ ചർച്ചയാണ്. 'ചെറ്റ' എന്ന വാക്കിന് പിന്നിലെ ജാതീയവും വംശീയവുമായ അടരുകളെക്കുറിച്ച് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ആശങ്കപ്പെടുമ്പോഴും, അത് രാഷ്ട്രീയ വഞ്ചനയ്ക്കുള്ള മറുപടിയാണെന്ന് മുഖ്യമന്ത്രി ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു.
'കടക്ക് പുറത്ത്' മുതൽ 'വീട്ടിൽ പോയി ചോദിക്ക്' വരെ
മാധ്യമങ്ങളോടും പൊതുജനങ്ങളോടുമുള്ള മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ സമീപനവും പലപ്പോഴും വിവാദങ്ങൾ ക്ഷണിച്ചുവരുത്താറുണ്ട്.
* കടക്ക് പുറത്ത്: മാധ്യമപ്രവർത്തകരോടുള്ള ഈ പ്രയോഗം ഒരു ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തിലെ സുതാര്യതയെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു.
* മാറി നിൽക്ക് അങ്ങോട്ട്: തിരക്കിനിടയിൽ പ്രതികരിച്ച രീതി.
* വീട്ടിൽ പോയി ചോദിക്ക്: പൊതുവേദിയിൽ ചോദ്യമുന്നയിച്ച പ്രവർത്തകനോടുള്ള ഈ മറുപടി രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിന്റെ അപ്രമാദിത്വത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നവരോടുള്ള അസഹിഷ്ണുത ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയ ശൈലിയായി മാറുന്നത് ജനാധിപത്യ വിശ്വാസികൾക്ക് ശുഭകരമായ വാർത്തയല്ല. വിയോജിക്കുന്നവനെ ശത്രുവായി കാണുന്ന പ്രവണതയാണ് ഇവിടെ പ്രകടമാകുന്നത്.
പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ 'സാംസ്കാരിക ഹരിതകർമസേന'
മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ഭാഷയെ പ്രതിരോധിക്കാൻ പ്രതിപക്ഷ നേതാവ് വി.ഡി. സതീശൻ ഉയർത്തിയ 'സാംസ്കാരിക ഹരിതകർമസേന' എന്ന പരിഹാസം കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ നർമ്മത്തിൽ പുതിയൊരു പരീക്ഷണമാണ്. മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ വാക്കുകൾ കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക പരിസരത്തെ മലിനമാക്കുന്നുവെന്നും അത് വൃത്തിയാക്കാൻ ഒരു സേന വേണമെന്നുമുള്ള സതീശന്റെ നിലപാട് ജനശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചു.
രാഷ്ട്രീയത്തിലെ പുലഭ്യം പറച്ചിലിനെതിരെ സാംസ്കാരിക നായകർ പുലർത്തുന്ന മൗനത്തെയും പ്രതിപക്ഷം ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. മുൻപ് ഇ.എം.എസിനെപ്പോലെയുള്ള നേതാക്കൾ പുലർത്തിയിരുന്ന ബൗദ്ധികവും മാന്യവുമായ സംവാദങ്ങളിൽ നിന്ന് 'തെറിവിളി' രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റം കേരളത്തിന്റെ പതനമായാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്.
ബി.ജെ.പിയുടെ വികസന ഭാഷയും രാഷ്ട്രീയ ഗിമ്മിക്കുകളും
പരസ്പരമുള്ള ചെളിവാരി എറിയലുകളിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടുമ്പോഴും ബി.ജെ.പി ഈ സാഹചര്യത്തെ തന്ത്രപരമായാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. 'വികസനമാണ് ഞങ്ങളുടെ ഭാഷ' എന്ന് രാജീവ് ചന്ദ്രശേഖറെപ്പോലെയുള്ള നേതാക്കൾ പറയുമ്പോൾ, ഇടത്-വലത് മുന്നണികളുടെ ഭാഷാപരമായ തകർച്ചയെ വോട്ടാക്കി മാറ്റാനാണ് അവർ ശ്രമിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ദേശീയതലത്തിൽ ബി.ജെ.പി നേതാക്കൾ നടത്തുന്ന വിദ്വേഷ പ്രസംഗങ്ങളും ഇവിടെ ചർച്ചയാകേണ്ടതുണ്ട്. എങ്കിലും കേരളത്തിലെ നിലവിലെ സാഹചര്യത്തിൽ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ പ്രയോഗങ്ങൾ അവർക്ക് മികച്ചൊരു രാഷ്ട്രീയ ആയുധമാണ്.
സൈബർ ലോകവും രാഷ്ട്രീയ വൽക്കരണവും
നേതാക്കൾ നടത്തുന്ന ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ അണികൾ ഏറ്റെടുക്കുന്നത് സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൂടെയാണ്. മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ഓരോ 'തഗ്ഗ്' ഡയലോഗുകളും മാസ് എൻട്രികളായി ആഘോഷിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അത് സമൂഹത്തിലെ താഴേത്തട്ടിലുള്ള അണികളിൽ അക്രമണോത്സുകമായ മനോഭാവം വളർത്തുന്നു. രാഷ്ട്രീയ വിയോജിപ്പുകളെ ബൗദ്ധികമായി നേരിടുന്നതിന് പകരം തെറിവിളികൊണ്ട് നിശബ്ദമാക്കുന്ന ഒരു 'സൈബർ ഗുണ്ടായിസം' ഇതിന്റെ ഉപോൽപ്പന്നമായി മാറുന്നു.
രാഷ്ട്രീയത്തിലെ വാക്കിന്റെ മൂർച്ച അത് ആശയങ്ങളെ മുറിക്കാനാവണം, അല്ലാതെ വ്യക്തികളെ മുറിപ്പെടുത്താനാവരുത്. കേരളം എന്നും അഭിമാനിച്ചിരുന്നത് അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രബുദ്ധതയിലാണ്. എന്നാൽ 'ചെറ്റത്തരം' പോലുള്ള പ്രയോഗങ്ങൾ ആ പ്രബുദ്ധതയ്ക്ക് മുകളിൽ കരിനിഴൽ വീഴ്ത്തുന്നു. അധികാരത്തിന്റെ കരുത്തിൽ എന്തും പറയാമെന്ന ധാർഷ്ട്യം ജനാധിപത്യത്തിന് ഭൂഷണമല്ല.
വാക്കുകൾ ആയുധങ്ങളാവുമ്പോൾ അത് തിരിഞ്ഞുകൊത്തുമെന്ന സത്യം നേതാക്കൾ തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. വരാനിരിക്കുന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ ഈ ഭാഷാപ്രയോഗങ്ങൾ വോട്ടർമാരെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുമെന്ന് കണ്ടറിയണം. സംസ്കാരസമ്പന്നമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ ഭാഷ തിരിച്ചുപിടിക്കുക എന്നത് ഏതൊരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയുടേയും പ്രാഥമിക ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.
