നമ്മുടെ സംസ്‌കാരത്തിന്റെയും പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും തനിമയാർന്ന അടയാളങ്ങളിലൊന്നാണ് കൈത്തറി. തറികളിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന താളാത്മകമായ ശബ്ദങ്ങളും നൂലുകളിൽ വിരിയുന്ന വിരൽത്തുമ്പിന്റെ കലാവിരുതും കേവലം ഒരു വസ്ത്രനിർമ്മാണ പ്രക്രിയ മാത്രമല്ല; മറിച്ച്, അത് ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ ജീവിതവും അതിജീവനവുമാണ്. ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യസമര ചരിത്രത്തിൽ ആത്മാഭിമാനത്തിന്റെയും പ്രതിരോധത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി മാറിയ കൈത്തറി മേഖല, ഓഗസ്റ്റ് 7-ന് ദേശീയ കൈത്തറി ദിനമായി ആചരിക്കുമ്പോൾ, സന്തോഷത്തേക്കാളേറെ ആശങ്കകളാണ് നമ്മെ പൊതിയുന്നത്. പ്രതിസന്ധികളുടെ പെരുമഴയത്തും നെയ്ത്തുതറി ഉപേക്ഷിക്കാതെ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്ന ഒരു ജനവിഭാഗത്തിന്റെ കണ്ണീരിലേക്കും അവഗണനകളിലേക്കും തുറന്നുവെച്ച കണ്ണാടിയാകണം ഈ ദിനം.

​ചരിത്രത്തിന്റെ തറികളിൽ നെയ്തെടുത്ത ദേശീയത

​കൈത്തറി ദിനത്തിന് ഓഗസ്റ്റ് 7 എന്ന തീയതി തിരഞ്ഞെടുത്തതിന് പിന്നിൽ മഹത്തായ ഒരു ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലമുണ്ട്. 1905 ഓഗസ്റ്റ് 7-നാണ് ബംഗാൾ വിഭജനത്തിനെതിരെ കൊൽക്കത്തയിലെ ടൗൺഹാളിൽ വെച്ച് ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ 'സ്വദേശി പ്രസ്ഥാനം' പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടത്. വിദേശ വസ്ത്രങ്ങൾ ബഹിഷ്‌കരിക്കാനും സ്വന്തം നാട്ടിൽ നെയ്തെടുക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കാനും ഭാരതീയരോട് ആഹ്വാനം ചെയ്ത ദിനമായിരുന്നു അത്. മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ചർക്കയും ഖാദിയും ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നെടുംതൂണായി മാറി.
​സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിക്കുശേഷവും രാജ്യത്തിന്റെ ഗ്രാമീണ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ ജീവനാഡിയായി കൈത്തറി നിലകൊണ്ടു. കൃഷി കഴിഞ്ഞാൽ ഇന്ത്യയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആളുകൾക്ക് തൊഴിൽ നൽകുന്ന രണ്ടാമത്തെ മേഖലയായി കൈത്തറി മാറി. ഇന്ത്യയുടെ സമ്പന്നമായ സാംസ്‌കാരിക വൈവിധ്യത്തെ ഉടുപ്പുകളിലാക്കി ലോകത്തിന് മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചതും ഈ മേഖലയാണ്. ഈ ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യം മുൻനിർത്തിയാണ് 2015 മുതൽ ഓഗസ്റ്റ് 7 കേന്ദ്ര സർക്കാർ ദേശീയ കൈത്തറി ദിനമായി ആചരിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്.

​കേരളത്തിലെ കൈത്തറി പാരമ്പര്യം

​കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലും കൈത്തറിക്ക് സവിശേഷമായ സ്ഥാനമുണ്ട്. ബലരാമപുരത്തെ പട്ടുനൂൽ വസ്ത്രങ്ങളും രാജകീയ കൈത്തറിയും, കണ്ണൂരിലെ പ്രശസ്തമായ നെയ്ത്തുശാലകളും, ചേന്ദമംഗലത്തെയും കുത്താമ്പുള്ളിയിലെയും കൈത്തറി വസ്ത്രങ്ങളും നമ്മുടെ പെരുമ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചവയാണ്. വിഷുവിനും ഓണത്തിനും കൈത്തറി വസ്ത്രങ്ങൾ അണിയുക എന്നത് മലയാളിത്തത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറിയിരുന്നു. ചേന്ദമംഗലം കൈത്തറിയും ബലരാമപുരം കൈത്തറിയുമെല്ലാം ഭൗമസൂചികാ (GI) പദവി നേടി ലോകശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചവയാണ്.

​തറികളിൽ പടരുന്ന പ്രതിസന്ധിയുടെ കരിനിഴൽ

​എന്നാൽ ഇന്ന് ഈ പാരമ്പര്യ മേഖല വൻ തകർച്ചയെ അഭിമുഖീകരിക്കുകയാണ്. സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വളർച്ചയും മാറുന്ന വിപണി സാഹചര്യങ്ങളും കൈത്തറി മേഖലയെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നു. പ്രധാനപ്പെട്ട ചില പ്രതിസന്ധികൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

* ​പവർലൂമുകളുടെ അനിയന്ത്രിതമായ കടന്നുകയറ്റം: കൈത്തറിയുടെ പേരിൽ മെഷീനുകളിൽ നിർമ്മിക്കുന്ന കുറഞ്ഞ ഗുണനിലവാരമുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ (Powerloom) വിപണിയിൽ കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് എത്തുന്നത് കൈത്തറി മേഖലയ്ക്ക് വൻ തിരിച്ചടിയാണ്. കൈത്തറിയുടെ സങ്കീർണ്ണമായ ഡിസൈനുകൾ യന്ത്രങ്ങളിൽ പകർത്തി വ്യാജമായി വിൽക്കുമ്പോൾ, ആഴ്ചകളോളം കഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരു വസ്ത്രം നെയ്യുന്ന തൊഴിലാളിക്ക് അർഹമായ വില ലഭിക്കാതെ പോകുന്നു.
• 
* ​സംസ്‌കരണ വസ്തുക്കളുടെയും നൂലിന്റെയും വിലവർദ്ധനവ്: കൈത്തറിക്ക് ആവശ്യമായ നൂൽ, ചായങ്ങൾ, കെമിക്കലുകൾ എന്നിവയുടെ വില ദിവസം ചെല്ലുന്തോറും കുതിച്ചുയരുകയാണ്. എന്നാൽ ഇതിന് ആനുപാതികമായി ഉൽപന്നങ്ങളുടെ വില വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കുന്നുമില്ല.
• 
* ​കുറഞ്ഞ കൂലിയും ജീവിതച്ചെലവും: വിയർപ്പൊഴുക്കി അധ്വാനിക്കുന്ന കൈത്തറി തൊഴിലാളിക്ക് ലഭിക്കുന്ന കൂലി വളരെ തുച്ഛമാണ്. ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ പണിെടുത്താൽ ലഭിക്കുന്ന തുക കൊണ്ട് ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഒരു കുടുംബം പുലർത്താൻ കഴിയില്ല. ഇതോടെ പുതിയ തലമുറ ഈ മേഖലയിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും അകന്നുപോയി.
• 
* ​വിപണനത്തിലെ പോരായ്മകൾ: കാലാനുസൃതമായ ഫാഷൻ മാറ്റങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളാനും ആധുനിക രീതിയിലുള്ള ഇ-കോമേഴ്‌സ് വിപണനം സാധ്യമാക്കാനും പരമ്പരാഗത സംഘങ്ങൾക്ക് സാധിക്കുന്നില്ല. ഓണം, വിഷു തുടങ്ങിയ ഉത്സവ സീസണുകളിൽ മാത്രമായി കൈത്തറി വിപണനം ചുരുങ്ങിപ്പോകുന്നു.

മാറിമാറി വരുന്ന ഗവൺമെന്റുകളുടെ അവഗണന
​കൈത്തറി ദിനത്തിൽ പ്രസംഗ പീഠങ്ങളിൽ നിറയുന്ന വാഗ്ദാനങ്ങൾ പലപ്പോഴും പ്രഖ്യാപനങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നു എന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം. മാറിമാറി വരുന്ന കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സർക്കാരുകൾ കൈത്തറി സംരക്ഷണത്തിനായി നിരവധി പദ്ധതികൾ പ്രഖ്യാപിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും അവയൊന്നും തൊഴിലാളികളുടെ കൈകളിൽ എത്തുന്നില്ല.
1. ​പദ്ധതികളുടെ പോരായ്മകൾ: സ്ಕೂൾ കുട്ടികൾക്ക് സൗജന്യ യൂനിഫോം നൽകുന്ന പദ്ധതി കൈത്തറി തൊഴിലാളികൾക്ക് വലിയൊളവോളം ആശ്വാസമായ ഒന്നാണ്. എന്നാൽ, ഇതിന്റെ കൂലി കുടിശ്ശിക മാസങ്ങളോളം വൈകുന്നത് തൊഴിലാളികളെ പട്ടിണിയിലേക്ക് തള്ളിയിടുന്നു.
2. ​നിയമങ്ങൾ പാലിക്കപ്പെടുന്നില്ല: കൈത്തറി ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി 1985-ൽ കൊണ്ടുവന്ന 'ഹാൻഡ്‌ലൂം റിസർവേഷൻ ആക്ട്' പ്രകാരം ചില വസ്ത്രങ്ങൾ കൈത്തറിയിൽ മാത്രമേ നിർമ്മിക്കാവൂ എന്ന് നിയമമുണ്ട്. എന്നാൽ പവർലൂം മാഫിയകൾ ഈ നിയമം കാറ്റിൽപ്പറത്തി വ്യാജ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വിപണിയിലിറക്കുമ്പോൾ ശക്തമായ നടപടിയെടുക്കാൻ ഭരണകൂടങ്ങൾക്ക് സാധിക്കുന്നില്ല.
3. ​സബ്‌സിഡികളുടെ വെട്ടിച്ചുരുക്കൽ: മുൻപ് നൽകിയിരുന്ന പല ആനുകൂല്യങ്ങളും നൂൽ സബ്‌സിഡികളും കാലാകാലങ്ങളിൽ വെട്ടിക്കുറയ്ക്കപ്പെടുകയോ വൈകുകയോ ചെയ്യുന്നു. ബാങ്ക് വായ്പകളുടെ കാര്യത്തിലും ജപ്തി ഭീഷണിയുടെ കാര്യത്തിലും ഇവർക്ക് പ്രത്യേക പരിഗണന ലഭിക്കുന്നില്ല.
4. ​വിപണി ഇടപെടലിന്റെ കുറവ്: സർക്കാർതലത്തിൽ സ്ഥിരമായ വിപണന മേളകളും അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിലുള്ള ഏജൻസികളുമായുള്ള സഹകരണവും കാര്യക്ഷമമല്ല. ഓണം പോലുള്ള സീസണുകളിൽ നൽകുന്ന റിബേറ്റുകൾ കൃത്യസമയത്ത് സൊസൈറ്റികൾക്ക് തിരികെ നൽകാൻ സർക്കാർ പരാജയപ്പെടുന്നു.
​വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ വഴികൾ: എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?
​കൈത്തറി മേഖലയെ വെറുമൊരു നിഷ്ക്രിയ വ്യവസായമായി കാണാതെ, പരിസ്ഥിതി സൗഹൃദവും സുസ്ഥിരവുമായ (Sustainable Fashion) ഒരു മഹാ സംരംഭമായി പുനർനിർവ്വചിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
* ​നിയമനടപടികൾ കർശനമാക്കുക: പവർലൂമുകൾ കൈത്തറിയുടെ പേരിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ വിൽക്കുന്നത് തടയാൻ കർശന പരിശോധന നടത്തണം. ഹാൻഡ്‌ലൂം മാർക്ക് (Handloom Mark) ഉള്ള ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ മാത്രം ജനങ്ങൾ വാങ്ങുന്നു എന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ വിപുലമായ ബോധവൽക്കരണം വേണം.
* ​ഇ-കോമേഴ്‌സും ഡിസൈൻ ഇന്നൊവേഷനും: ആധുനിക തലമുറയുടെ അഭിരുചികൾക്ക് അനുസരിച്ചുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ നെയ്യാൻ തൊഴിലാളികൾക്ക് പരിശീലനം നൽകണം. ആമസോൺ, ഫ്ലിപ്കാർട്ട് തുടങ്ങിയ ഓൺലൈൻ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളിലൂടെയും സ്വന്തം വെബ്‌സൈറ്റുകളിലൂടെയും ലോകമെമ്പാടും മലയാളി കൈത്തറി എത്തിക്കണം.
* ​യഥാസമയമുള്ള സാമ്പത്തിക സഹായം: സ്കൂൾ യൂനിഫോം പദ്ധതി പോലുള്ള സർക്കാറിന്റെ സംരംഭങ്ങളുടെ കുടിശ്ശിക കൃത്യസമയത്ത് തീർപ്പാക്കുകയും തൊഴിലാളികൾക്ക് മാന്യമായ മിനിമം കൂലി ഉറപ്പാക്കുകയും വേണം.
* ​ഹരിത ഫാഷൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക: പരിസ്ഥിതി മലിനീകരണം ഉണ്ടാക്കുന്ന വസ്ത്രമേഖലയ്ക്ക് ബദലായി ജൈവ നൂലുകളും പ്രകൃതിദത്ത ചായങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്ന കൈത്തറിയെ 'ഗ്രീൻ ഫാഷൻ' എന്ന നിലയിൽ ആഗോള വിപണിയിൽ ബ്രാൻഡ് ചെയ്യണം.
​കൈത്തറി വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുന്നത് ഒരു അഭിമാനമായി മാറണം. കേവലം ഒരു ആചാരമായി മാത്രം ഓഗസ്റ്റ് 7-ന് കൈത്തറി ദിനം ആഘോഷിച്ച് കടന്നുപോകുന്നതിന് പകരം, നമ്മുടെ പരമ്പരാഗത നെയ്ത്തുകാരുടെ കണ്ണീരൊപ്പാനുള്ള പ്രായോഗിക നടപടികളാണ് ഉണ്ടാകേണ്ടത്. ഒരു കൈത്തറി വസ്ത്രം വാങ്ങുമ്പോൾ നമ്മൾ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ അടുപ്പിൽ തീ പുകയ്ക്കാനുള്ള വഴിയാണ് ഒരുക്കുന്നത്. സർക്കാറിന്റെ സഹായഹസ്തവും ജനങ്ങളുടെ പിന്തുണയും ഒരുമിച്ചുചേർന്നാൽ മാത്രമേ, ചരിത്രത്തിന്റെ തറികളിൽ നിന്നും ഉയർന്ന നെയ്ത്തുപാട്ടുകൾ ഭാവി തലമുറകൾക്കായും ബാക്കിയാവുകയുള്ളൂ.