​ഇന്ത്യൻ ഫെഡറൽ സംവിധാനത്തിൽ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ ഒരു തത്വമാണ് 'ഏക പൗരത്വം' (Single Citizenship). അമേരിക്കയെപ്പോലെയുള്ള ഫെഡറൽ രാജ്യങ്ങളിൽ ഒരാൾക്ക് ഒരേസമയം രാജ്യത്തിന്റെ പൗരത്വവും (National Citizenship) താൻ താമസിക്കുന്ന സ്റ്റേറ്റിന്റെ പൗരത്വവും (State Citizenship) ഉണ്ടായിരിക്കും. എന്നാൽ ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനാ ശില്പികൾ ഇന്ത്യയുടെ ഐക്യം മുൻനിർത്തി 'ഏക പൗരത്വം' എന്ന മാതൃകയാണ് സ്വീകരിച്ചത്. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ വേണം കേരളത്തിന്റെ പുതിയ നീക്കത്തെ വിലയിരുത്താൻ.

​ ഭരണഘടനയും പൗരത്വവും: ആരുടെ അധികാരം?

​ഭരണഘടനയുടെ അഞ്ചാം അനുച്ഛേദം മുതൽ പതിനൊന്നാം അനുച്ഛേദം വരെ (Articles 5-11) പൗരത്വത്തെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ഇതിൽ അനുച്ഛേദം 11 പൗരത്വവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏത് നിയമനിർമ്മാണത്തിനും പാർലമെന്റിന് പൂർണ്ണ അധികാരം നൽകുന്നു.
* ​യൂണിയൻ ലിസ്റ്റ് (ലിസ്റ്റ് 1): പൗരത്വം, പ്രവാസികൾ, നാച്ചുറലൈസേഷൻ എന്നിവ എൻട്രി 17 പ്രകാരം കേന്ദ്രത്തിന്റെ മാത്രം വിഷയമാണ്.
* ​സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ പരിധി: സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു പൗരത്വ നിയമം നിർമ്മിക്കാൻ ഭരണഘടനാപരമായ അധികാരമില്ല. അതിനാൽ 'സംസ്ഥാന പൗരത്വം' എന്ന പേരിൽ ഒരു രേഖ നൽകാൻ കേരളത്തിനോ മറ്റൊരു സംസ്ഥാനത്തിനോ സാധിക്കില്ല.

​നേറ്റിവിറ്റി വേഴ്സസ് സിറ്റിസൺഷിപ്പ് (Nativity vs Citizenship)

​ഇവിടെയാണ് കേരള സർക്കാർ കൊണ്ടുവരുന്ന 'നേറ്റിവിറ്റി കാർഡിന്റെ' പ്രസക്തി. നിയമപരമായി 'പൗരത്വവും' (Citizenship) 'അധിവാസവും' (Domicile/Nativity) രണ്ടാണ്.
* ​പൗരത്വം: ഒരു രാഷ്ട്രത്തോടുള്ള രാഷ്ട്രീയമായ കൂറും ആ രാജ്യത്തെ അവകാശങ്ങളും.
* ​നേറ്റിവിറ്റി/ഡൊമിസൈൽ: ഒരു വ്യക്തി ഒരു പ്രത്യേക സംസ്ഥാനത്തെ സ്ഥിരതാമസക്കാരനാണ് എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
​സംസ്ഥാന പട്ടികയിലെ (State List) അധികാരങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, വിദ്യാഭ്യാസ ആനുകൂല്യങ്ങൾക്കും സർക്കാർ ജോലികൾക്കും ക്ഷേമപദ്ധതികൾക്കും 'അധിവാസ രേഖ' (Domicile Certificate) ആവശ്യപ്പെടാൻ സംസ്ഥാനത്തിന് അധികാരമുണ്ട്. കേരളം ഇപ്പോൾ ചെയ്യുന്നത് ഈ നേറ്റിവിറ്റി രേഖയെ ഡിജിറ്റലൈസ് ചെയ്യുകയും അത് സ്ഥിരമാക്കുകയും (Permanent) ചെയ്യുക എന്നതാണ്.

​ 'മലയാളി അസ്തിത്വം': രാഷ്ട്രീയവും നിയമപരവുമായ തലം

പൗരത്വ ഭേദഗതി നിയമം (CAA), ദേശീയ പൗരത്വ രജിസ്റ്റർ (NRC) എന്നിവയെച്ചൊല്ലിയുള്ള ഭീതി നിലനിൽക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിലാണ് ഈ പദ്ധതി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടത്. ഒരു വ്യക്തി ഇന്ത്യക്കാരനാണോ എന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ കേന്ദ്രത്തിന് മാത്രമേ അധികാരമുള്ളൂ എങ്കിലും, ഒരാൾ കേരളത്തിൽ ജനിച്ചു എന്നതിനും ഇവിടെ ഇത്ര കാലമായി താമസിക്കുന്നു എന്നതിനും സർക്കാർ നൽകുന്ന ആധികാരിക രേഖ (Statutory Document) കോടതികളിൽ വലിയ തെളിവായി മാറും.
​ഭരണഘടനയുടെ 21-ാം അനുച്ഛേദം (ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശം):
തന്റെ അസ്തിത്വവും താമസവും തെളിയിക്കാൻ പൗരന് ഭരണഘടനാപരമായ അവകാശമുണ്ട്. തദ്ദേശീയമായ രേഖകൾ നൽകുന്നത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. ഈ അർത്ഥത്തിൽ നേറ്റിവിറ്റി കാർഡ് ഒരു വ്യക്തിക്ക് നിയമപരമായ സുരക്ഷാ കവചമായി മാറും.

​ നിയമപരമായ പ്രതിസന്ധികൾ .

​ഈ പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കുമ്പോൾ സംസ്ഥാനം നേരിടാൻ സാധ്യതയുള്ള വെല്ലുവിളികൾ ഇവയാണ്:

* ​കേന്ദ്ര നിയമങ്ങളുമായുള്ള സംഘർഷം: ഈ കാർഡ് ഒരു 'തിരിച്ചറിയൽ രേഖ' (Identity Proof) എന്ന നിലയിൽ ആധാറിനോ വോട്ടർ ഐഡിക്കോ മുകളിലാണെന്ന് സർക്കാർ അവകാശപ്പെട്ടാൽ അത് നിയമപരമായി ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാം.
* ​വിവേചനപരമായ വശങ്ങൾ: നേറ്റിവിറ്റി കാർഡ് ഇല്ലാത്തവർക്ക് ആനുകൂല്യങ്ങൾ നിഷേധിച്ചാൽ അത് ഭരണഘടനയുടെ 14-ാം അനുച്ഛേദത്തിന്റെ (സമത്വത്തിനുള്ള അവകാശം) ലംഘനമാകുമോ എന്ന് പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.
* ​പരിശോധനാ സംവിധാനം: ആധികാരികമായ രേഖകൾ ഇല്ലാത്ത ഒരാൾക്ക് ഈ കാർഡ് നൽകുന്നത് ഭാവിയിൽ വലിയ സുരക്ഷാ പ്രശ്നങ്ങളോ നിയമയുദ്ധങ്ങളോ ഉണ്ടാക്കാം.

​കേരളത്തിന്റെ 'സ്ഥിരം നേറ്റിവിറ്റി കാർഡ്' ഇന്ത്യയിൽ ഒരു സമാന്തര പൗരത്വ സംവിധാനമല്ല, മറിച്ച് സംസ്ഥാന സർക്കാരിന്റെ സേവനങ്ങൾ കൂടുതൽ സുതാര്യമാക്കാനുള്ള ഒരു 'അധിവാസ സ്ഥിരീകരണം' (Permanent Domicile Validation) മാത്രമാണ്. ഇത് കേന്ദ്രത്തിന്റെ പൗരത്വ അധികരങ്ങളെ മറികടക്കുന്നില്ല. എങ്കിലും, ഒരു മലയാളി പോലും പുറന്തള്ളപ്പെടില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കാനുള്ള സർക്കാരിന്റെ ശ്രമം എന്ന നിലയിൽ, ഇതിന് ഭരണഘടനാപരമായ 'ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശത്തിന്റെ' (Right to Life) പിൻബലമുണ്ട്.
​സംസ്ഥാന റവന്യൂ വകുപ്പ് തയ്യാറാക്കുന്ന നിയമം (Statute) ഗവർണറുടെ അംഗീകാരത്തിനായി സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ ഇതിന്റെ യഥാർത്ഥ നിയമസാധുത പൂർണ്ണമായി തെളിയുകയുള്ളൂ.