നീതിന്യായവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് ജനങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്ന വിശ്വാസം അതിന്റെ നന്മയുടെയും ധാർമികതയുടെയും പാരമ്പര്യത്തിലാണ് അങ്കംചേർക്കുന്നത്. അതിന്മേൽ കനൽവാരിയെറിയുന്ന തരത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതാണ് ഡൽഹി ഹൈക്കോടതിയിലെ മുതിർന്ന ജഡ്ജിയുടെ ഔദ്യോഗിക വസതിയിൽനിന്ന് കണക്കില്ലാത്ത 15 കോടിയോളം രൂപയുടെ പണശേഖരം കണ്ടെത്തിയെന്ന ആരോപണം.

തീപിടിത്തമെന്ന അനുമാനത്തിൽ നടന്ന പരിശോധനയിലാണ് ഈ വിവരം പുറത്ത് വന്നത്. എന്നാൽ, പിന്നീട് ഡൽഹി ഫയർ സർവീസ് മേധാവി തങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഇങ്ങനെയൊരു പണമില്ലെന്നു പ്രസ്താവിച്ചെങ്കിലും സംഭവം ദേശീയ തലത്തിൽ വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിയൊരുക്കിയിരിക്കുകയാണ്. ജഡ്ജി യശ്വന്ത് വർമയുടെ പേരാണ് ആക്ഷേപങ്ങൾക്കടിയിൽ ഉയരുന്നത്. ഹൈക്കോടതിയിലെ ചീഫ് ജസ്റ്റിസിന് ശേഷം രണ്ടാമൻ എന്ന നിലയിലുള്ള അദ്ദേഹം നിലവിൽ ജിഎസ്‌ടി, നികുതി, കമ്പനികൾ തുടങ്ങിയ അപ്പീലുകൾ പരിഗണിക്കുന്ന ഡിവിഷൻ ബെഞ്ചിന്റെ അധ്യക്ഷനാണ്.
സംഭവത്തിൽ ഡൽഹി ഹൈക്കോടതി ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് ആഭ്യന്തര അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതിനിടയിൽ, ജസ്റ്റിസ് യശ്വന്ത് വർമയെ അലഹാബാദ് ഹൈക്കോടതിയിലേക്കു മാറ്റണമെന്ന നീക്കത്തിന് ശക്തമായ എതിര്‍പ്പ് ബാർ അസോസിയേഷനിൽ നിന്നുമാണ് വന്നത്. ‘ചവറ്റുകൊട്ടയല്ല അലഹാബാദ് ഹൈക്കോടതി’ എന്നത് അവരുടെ പ്രതികരണമായിരുന്നു – സുപ്രതിഷ്ഠിതമായ നീതിന്യായവ്യവസ്ഥയെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണെന്ന തീവ്രബോധത്തിൽ നിന്നുമാണ് ഇത് ഉദ്ഭവിച്ചത്.

ഇത്തരം സംഭവങ്ങൾ ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സുപ്രീം കോടതി കൊളീജിയത്തിനേയും നിയമന നടപടികളേയും നേരിട്ട് ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. ജഡ്ജിമാരെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന കോളീജിയം സംവിധാനം, അതിന്റെ സുതാര്യതയുടെ അഭാവം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ വീണ്ടും ദേശീയ ശ്രദ്ധ നേടുന്നു. മുൻപരിചയമുള്ള ഒരാൾക്ക് ഒരു വീട്ടിൽ എത്ര വലിയ പണശേഖരം ഉണ്ടാകാമായിരുന്നു? അതെങ്ങനെ കണക്കിലില്ലാതായി? – എന്നൊക്കെ ചോദിക്കുന്നതിന് ഇനി ഉത്തരം കൊടുക്കേണ്ടത് ജുഡീഷ്യറിയേയും ഭരണ സംവിധാനവുമാണ്.

2014-ൽ പാർലമെൻ്റ് ഭരണഘടനാഭേദഗതിയിലൂടെ കൊണ്ടുവന്ന നാഷണൽ ജുഡീഷ്യൽ അപ്പോയിന്റ്മെന്റ് കമ്മിഷൻ 2015-ൽ സുപ്രീം കോടതി നിരസിച്ചുവെങ്കിലും, പിന്നീട് നിയമന രീതിയിൽ കാര്യമായ മാറ്റങ്ങളൊന്നും വന്നില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഇപ്പോൾ നടക്കുന്ന ആരോപണങ്ങൾ പഴയ നയങ്ങൾ വീണ്ടും പരിശോധിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത ശക്തമാക്കുന്നു.

ഒരു ജഡ്ജിയുടെ വസതിയിൽനിന്നും കണക്കില്ലാത്ത പണശേഖരം കണ്ടെത്തിയെന്ന ആരോപണം വെറും കുറ്റകൃത്യത്തിന്റെ കഥയല്ല, അത് ജനാധിപത്യത്തിൽ നീതിയുടെ ശുദ്ധതയേക്കുറിച്ചുള്ള അടിയന്തരമായ ചോദ്യവുമാണ്.

നീതിന്യായവ്യവസ്ഥയെ വിശ്വസിക്കാൻ ആർക്കാണ് കഴിയുക, അത്തരമൊരു പ്രതീക്ഷക്കൊടുവിൽ അഴിമതിയുടെ പെരുവഴികളാണ് മുന്നിൽ തുറക്കുന്നത് എങ്കിൽ?
ഇത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ കുറ്റകരമായ തെറ്റല്ലാതെ, സമ്പൂർണ്ണ ജുഡീഷ്യൽ സംവിധാനത്തിൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്കുള്ള ചോദ്യമാണെന്ന തിരിച്ചറിവോടെ, കുറ്റമറ്റ അന്വേഷണം, ശക്തമായ നടപടികൾ, നിയമനത്തിലെ സുതാര്യത എന്നിവ വേണം എന്ന് രാജ്യമാകെ ആവശ്യമുയർത്തുന്നു.