"കൂട്ടബലാത്സംഗത്തിൽ പൊതുവായ ഉദ്ദേശം പുനർവിചിന്തനം: ഇന്ത്യൻ ശിക്ഷാനിയമം സെക്ഷൻ 376(2)(g) പ്രകാരമുള്ള ബാധ്യതയുടെ വ്യാപ്തി വർദ്ധിപ്പിക്കൽ"  രാജു ഉമാകാന്ത് vs. മധ്യപ്രദേശ് സംസ്ഥാനം (2025 (SC) 305) എന്ന സുപ്രീം കോടതി വിധിന്യായത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വിശകലനമാണ്. ഈ വിധി കൂട്ടബലാത്സംഗ കേസുകളിൽ പ്രതികളുടെ കൂട്ടായ ഉത്തരവാദിത്തം ഉറപ്പിക്കുന്ന ഒരു സുപ്രധാന തീരുമാനമാണ്.

ലേഖകൻ പറയുന്നത്,

 ഇന്ത്യൻ ശിക്ഷാനിയമത്തിലെ 376(2)(g) വകുപ്പ് കൂട്ടബലാത്സംഗത്തെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. ഒരു കൂട്ടം ആളുകൾ അവരുടെ പൊതുവായ ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ ഒരു സ്ത്രീയെ ബലാത്സംഗം ചെയ്താൽ, ആ കൂട്ടത്തിലെ ഓരോരുത്തരും ബലാത്സംഗം ചെയ്തതായി കണക്കാക്കപ്പെടും എന്ന് ഈ വകുപ്പിന്റെ വിശദീകരണം ഒന്നിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇത്, ഒരുമിച്ചുള്ള ഒരു കുറ്റകൃത്യത്തിൽ ഓരോരുത്തരുടെയും പങ്ക് എങ്ങനെയായിരുന്നാലും, എല്ലാവരും കുറ്റക്കാരാണെന്ന തത്വത്തെ അടിവരയിടുന്നു.

രാജു ഉമാകാന്ത് കേസിൽ, പ്രതികൾ അവരാരും നേരിട്ട് ലൈംഗികാതിക്രമം നടത്തിയിട്ടില്ല എന്ന് വാദിച്ചു. എന്നാൽ, എല്ലാവർക്കും ഒരേ ഉദ്ദേശ്യമുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും, എല്ലാവരും ആ കുറ്റകൃത്യത്തിൽ പങ്കാളികളായിരുന്നുവെന്നും പ്രോസിക്യൂഷൻ തെളിയിച്ചാൽ, ഓരോരുത്തരും കുറ്റക്കാരാണെന്ന് സുപ്രീം കോടതി ഈ വിധിയിൽ വ്യക്തമാക്കി.

ഈ കേസിൽ സുപ്രീം കോടതി ചില പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ എടുത്തുപറഞ്ഞു:

 * പൊതുവായ ഉദ്ദേശ്യം തെളിഞ്ഞാൽ, എല്ലാവരും ലൈംഗികാതിക്രമം നടത്തിയില്ലെങ്കിലും കുറ്റക്കാരാണ്.
 * സെക്ഷൻ 376(2)(g) യുടെ വിശദീകരണം ഒന്ന്, കുറ്റകൃത്യത്തിൽ പങ്കെടുത്ത എല്ലാവരുടെയും ഉത്തരവാദിത്തം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. നേരിട്ട് ലൈംഗികാതിക്രമം നടത്തിയില്ലെങ്കിൽ പോലും എല്ലാവരും കുറ്റക്കാരായി കണക്കാക്കപ്പെടും.
 * ഈ വകുപ്പ് ഇന്ത്യൻ ശിക്ഷാനിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 34 (പൊതുവായ ഉദ്ദേശ്യം) മായി ചേർന്ന് വായിക്കണം. രണ്ടു വകുപ്പുകളും ഒരു കുറ്റകൃത്യത്തിൽ പങ്കാളികളായ എല്ലാവരെയും കുറ്റക്കാരായി കാണുന്നു.
 * സാങ്കേതികമായ കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞ് കുറ്റവാളികൾക്ക് രക്ഷപ്പെടാൻ സാധിക്കാത്ത രീതിയിൽ നിയമത്തെ വ്യാഖ്യാനിക്കണം. പ്രത്യേകിച്ചും കൂട്ടായ ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഇത് വളരെ പ്രധാനമാണ്.
 * കൃഷ്ണ ജനാർദ്ദന ഭട്ട് കേസ് പോലുള്ള മുൻ വിധികൾ ഉദ്ധരിച്ച്, ലൈംഗികാതിക്രമ കേസുകളിൽ നിയമം വ്യാഖ്യാനിക്കുമ്പോൾ ഇരയുടെ അവസ്ഥയ്ക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകണം എന്ന് കോടതി ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

ഈ വിധിന്യായം, നിർഭയ സംഭവത്തിന് ശേഷമുണ്ടായ നിയമപരമായ മാറ്റങ്ങളുടെ തുടർച്ചയാണ്. ലൈംഗികാതിക്രമ നിയമങ്ങളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ചില പഴുതുകൾ അടയ്ക്കാനും, നിയമത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം കൂടുതൽ ശക്തമാക്കാനും ഈ വിധി സഹായിക്കുന്നു. ഇത് കൂട്ടബലാത്സംഗത്തിന്റെ മാനസികവും സാമൂഹികവുമായ ആഘാതങ്ങളെ അംഗീകരിക്കുന്നു. കുറ്റകൃത്യത്തിൽ നേരിട്ട് പങ്കില്ലെങ്കിലും, പൊതുവായ ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ പ്രവർത്തിച്ച എല്ലാവരും ശിക്ഷിക്കപ്പെടണം എന്ന സന്ദേശം ഈ വിധി നൽകുന്നു.

അതുകൊണ്ട്, രാജു ഉമാകാന്ത് കേസിന്റെ വിധി, കൂട്ടബലാത്സംഗം പോലുള്ള കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ കുറ്റക്കാരുടെ കൂട്ടായ ഉത്തരവാദിത്തം ഉറപ്പിക്കുന്ന ഒരു സുപ്രധാന നാഴികക്കല്ലാണ് എന്ന് ലേഖകൻ പറയുന്നു. ലൈംഗികാതിക്രമം കേവലം ഒരു വ്യക്തിയുടെ പ്രവർത്തി മാത്രമല്ല, പലപ്പോഴും അത് ആസൂത്രിതമായ ഒരു ആക്രമണമാണ്. പൊതുവായ ഉദ്ദേശ്യം തെളിയിക്കുന്നതിലൂടെ, കുറ്റകൃത്യത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ഓരോരുത്തരെയും നിയമത്തിന് മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരാൻ ഈ വിധി സഹായിക്കും.

Citation: Raju Umakant v. State of Madhya Pradesh, 2025 (SC) 305.