
ന്യൂഡൽഹി : വായ്പയെടുക്കുന്ന കമ്പനിയിലേക്ക് പണം എത്തിക്കാം എന്ന പ്രൊമോർട്ടറുടെ കരാർ വ്യവസ്ഥ, ഇന്ത്യൻ കരാർ നിയമത്തിലെ (Indian Contract Act, 1872) സെക്ഷൻ 126 പ്രകാരമുള്ള 'ഗ്യാരണ്ടി' (Guarantee) ആയി കണക്കാക്കാനാവില്ലെന്ന് സുപ്രീം കോടതി വ്യക്തമാക്കി. ബാങ്കുകൾക്കും വായ്പാ ഇടപാടുകാർക്കും വലിയ പ്രത്യാഘാതമുണ്ടാക്കുന്നതാണ് ഈ വിധി.
കോടതി നിരീക്ഷിച്ച പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ:
വ്യക്തമായ ഉത്തരവാദിത്തം വേണം: ഒരു കരാറിനെ 'ഗ്യാരണ്ടി' എന്ന് വിളിക്കണമെങ്കിൽ, കടം വാങ്ങിയയാൾ പണം തിരിച്ചടയ്ക്കുന്നതിൽ വീഴ്ച വരുത്തിയാൽ ആ ബാധ്യത താൻ ഏറ്റെടുത്തുകൊള്ളാം എന്ന് മൂന്നാമതൊരു കക്ഷി (Surety) വ്യക്തമായും നേരിട്ടും സമ്മതിച്ചിരിക്കണം.
ഫണ്ട് ഇൻഫ്യൂഷൻ (Fund Infusion): ബിസിനസ് ആവശ്യങ്ങൾക്കോ സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയ്ക്കോ വേണ്ടി കൂടുതൽ മൂലധനം എത്തിക്കാം എന്ന പ്രൊമോർട്ടറുടെ വാഗ്ദാനം കേവലം ഒരു സഹായ വാഗ്ദാനം മാത്രമാണ്. ഇത് വായ്പ തിരിച്ചടയ്ക്കാനുള്ള നേരിട്ടുള്ള ഉത്തരവാദിത്തമല്ല.
വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയുക: കമ്പനിയുടെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി മെച്ചപ്പെടുത്താൻ പണം മുടക്കാം എന്ന് പറയുന്നത് കടം തിരിച്ചടയ്ക്കാം എന്ന് പറയുന്നതിന് തുല്യമല്ല. കടം വാങ്ങിയ വ്യക്തിയുടെ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് ബാധ്യത തീർക്കാമെന്ന നിബന്ധന കരാറിൽ ഇല്ലെങ്കിൽ അത് ഗ്യാരണ്ടിയായി മാറില്ല.
മറ്റ് പ്രസക്തമായ കാര്യങ്ങൾ:
ഇൻസോൾവൻസി ആൻഡ് ബാങ്ക്റപ്സി കോഡ് (IBC, 2016) പ്രകാരം ഒരു കമ്പനിയുടെ കടം തീർക്കാനുള്ള പ്ലാൻ (Resolution Plan) അംഗീകരിച്ചത് കൊണ്ടുമാത്രം മറ്റ് സ്വതന്ത്ര കരാർ അവകാശങ്ങൾ ഇല്ലാതാകില്ലെന്നും കോടതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.
വിധി ആരെ ബാധിക്കും?
ബാങ്കുകൾ, വായ്പാ സ്ഥാപനങ്ങൾ, പ്രൊമോർട്ടർമാർ എന്നിവർക്ക് ഈ വിധി നിർണ്ണായകമാണ്. ഇനിമുതൽ വായ്പാ കരാറുകൾ തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ പ്രൊമോർട്ടർമാരുടെ വ്യക്തിപരമായ ബാധ്യത ഉറപ്പാക്കാൻ കൂടുതൽ വ്യക്തമായ നിയമ വ്യവസ്ഥകൾ ഉൾപ്പെടുത്തേണ്ടി വരും.











