മനുഷ്യചരിത്രത്തിന്റെ ഗതിവിഗതികളെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുള്ള രണ്ട് ഘടകങ്ങളാണ് വിശ്വാസവും രാഷ്ട്രീയവും. മനുഷ്യനെ ഒരു സാമൂഹിക ജീവിയായി നിലനിർത്തുന്നതിലും അവന് കൃത്യമായൊരു ദിശാബോധം നൽകുന്നതിലും ഇവ രണ്ടും വലിയ പങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, കാലാകാലങ്ങളായി ഇവ രണ്ടും അധികാരത്തിനായുള്ള മത്സരവേദികളായി മാറുമ്പോൾ തകർന്നടിയുന്നത് മനുഷ്യന്റെ നൈതികതയും  മൂല്യബോധവുമാണ്. ഭാരതീയ രാഷ്ട്രീയ സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലത്തിൽ സമീപകാലത്തുണ്ടായ സംഭവവികാസങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് അയോധ്യയിലെ രാമക്ഷേത്ര ട്രസ്റ്റുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഉയർന്നുവന്ന സാമ്പത്തിക-മോഷണ വിവാദങ്ങളും കേരളത്തിലെ ശബരിമലയെച്ചൊല്ലിയുള്ള തുടർച്ചയായ നിയമപ്പോരാട്ടങ്ങളും ഈ വിഷയത്തെ വീണ്ടും സജീവ ചർച്ചയാക്കുകയാണ്.

അയോധ്യയിലെ പുതിയ ക്ഷേത്രനിർമ്മാണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഉയർന്നുവന്ന ഭൂമി ഇടപാട് ക്രമക്കേടുകളും നിർമ്മാണ സാമഗ്രികളുടെ മോഷണപരാതികളും, അതിൽ അയോധ്യാ രാമക്ഷേത്ര തീർത്ഥക്ഷേത്ര ട്രസ്റ്റിന്റെ സെക്രട്ടറിയെ അന്വേഷണ ഏജൻസികൾ രണ്ടാമതും ചോദ്യം ചെയ്തതുമുൾപ്പെടെയുള്ള അതീവ നിർണ്ണായകമായ സംഭവവികാസങ്ങൾ ഇന്ന് വലിയ രീതിയിൽ വിശകലനം ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. മുൻപ് കേരളത്തിൽ ശബരിമല തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുണ്ടായ സ്വർണ്ണ കവർച്ചാ വിവാദങ്ങളുടെയും, അതിലെ പ്രതികളുടെ അറസ്റ്റും നിയമനടപടികളും അടങ്ങുന്ന പശ്ചാത്തലത്തിൽ വേണം ഇതിനെ വായിക്കാൻ. അന്ന് കേരളത്തിൽ ഉയർന്നുകേട്ട കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളുടെയും രാഷ്ട്രീയ ലേബലൊട്ടിക്കലുകളുടെയും മുനയൊടിക്കുന്നതാണ് അയോധ്യയിലെ പുതിയ സംഭവങ്ങൾ. തെറ്റ് ചെയ്യുന്നവന്റെയോ മോഷണം നടത്തുന്നവന്റെയോ മാനദണ്ഡം അവന്റെ രാഷ്ട്രീയ ലേബലോ അവൻ  ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളോ അല്ലെന്നും, മറിച്ച് അത് വ്യക്തിയുടെ ധാർമ്മികതയുടെ പ്രശ്‌നമാണെന്നും ഈ സംഭവങ്ങൾ അടിവരയിടുന്നു.

അയോധ്യയിലെ പുതിയ സംഭവവികാസങ്ങളും ട്രസ്റ്റ് സെക്രട്ടറിയുടെ ചോദ്യം ചെയ്യലും

അയോധ്യയിലെ പുതിയ രാമക്ഷേത്ര നിർമ്മാണവും അതിനെത്തുടർന്നുണ്ടായ രാഷ്ട്രീയ മുന്നേറ്റങ്ങളും ഇന്ത്യയുടെ ആധുനിക ചരിത്രത്തിലെ സുപ്രധാന അധ്യായങ്ങളാണ്. എന്നാൽ ഭക്തിയുടെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും ഈ കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന മോഷണവാർത്തകളും സാമ്പത്തിക ക്രമക്കേടുകളെക്കുറിച്ചുള്ള പരാതികളും പൊതുസമൂഹത്തെ ഞെട്ടിക്കുന്നതായിരുന്നു. ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വസ്തുവകകളുടെ കൈകാര്യം ചെയ്യലിലും, ഭൂമി ഇടപാടുകളിലും അഴിമതിയും മോഷണവും നടന്നുവെന്ന ആക്ഷേപങ്ങൾ ഉയർന്നപ്പോൾ അതിൽ അന്വേഷണം ശക്തമായി മുന്നോട്ടുപോവുകയാണ്.

ഈ കേസിൽ ഏറ്റവും പുതിയതും നിർണ്ണായകവുമായ പുരോഗതി അയോധ്യാ ട്രസ്റ്റിന്റെ സെക്രട്ടറിയെ അന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥർ രണ്ടാമതും ചോദ്യം ചെയ്തു എന്നതാണ്. ആദ്യഘട്ട ചോദ്യം ചെയ്യലിന് ശേഷം ഉയർന്നുവന്ന ഡിജിറ്റൽ തെളിവുകളുടെയും ബാങ്ക് ഇടപാടുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഈ രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യൽ നടന്നത്. ക്ഷേത്രസംരക്ഷണത്തിന്റെ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നവരും പ്രത്യേക രാഷ്ട്രീയ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ വക്താക്കളും ഈ രീതിയിൽ അന്വേഷണ പരിധിയിൽ വരുന്നത് വലിയ വിരോധാഭാസമാണ്.
ഏറ്റവും പവിത്രമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന ഇടങ്ങളിൽ പോലും സ്വാർത്ഥതയും കുറ്റവാസനയും എപ്രകാരം കടന്നുകൂടുന്നു എന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമാണിത്. ഭക്തിയെയും വിശ്വാസത്തെയും ഒരു രാഷ്ട്രീയ കവചമായി ഉപയോഗിച്ച് കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ മറച്ചുവെക്കാൻ സാധിക്കില്ലെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം അയോധ്യയിലെ സംഭവങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ പേരിൽ വോട്ട് ചോദിക്കുന്നവർക്കോ, ദൈവത്തിന്റെ സംരക്ഷകരായി സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ചവർക്കോ കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനാകില്ല എന്ന ലളിതമായ പാഠം ഇത് നൽകുന്നുണ്ട്.

ശബരിമല വിവാദവും കുറ്റപത്രം വൈകുന്ന നിയമപ്രതിസന്ധിയും

ഇവിടെയാണ് കേരളം സാക്ഷ്യം വഹിച്ച ശബരിമല സ്വർണ്ണ കൊള്ള വിവാദങ്ങളെയും അതിന്റെ തുടർച്ചയായി വന്ന പുതിയ അന്വേഷണങ്ങളെയും നാം ഓർക്കേണ്ടത്. ശബരിമലയിലെ സ്വർണ്ണ ഉരുപ്പടികളുടെ തൂക്കത്തിൽ കുറവുണ്ടായെന്ന കണ്ടെത്തലും, സന്നിധാനത്തെ സ്വർണ്ണം പൂശിയതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഉയർന്ന സാമ്പത്തിക ക്രമക്കേടുകളും വലിയ കോളിളക്കമാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്. അവിശ്വാസികളായ ഭരണാധികാരികളും ദേവസ്വം ബോർഡും ചേർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സമ്പത്ത് കൊള്ളയടിക്കുന്നു എന്ന തരത്തിലുള്ള തീവ്രമായ രാഷ്ട്രീയ പ്രചാരണങ്ങളാണ് അന്ന് ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗം അഴിച്ചുവിട്ടത്.

വിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്ക് ധാർമ്മികതയുണ്ടാകില്ലെന്നും, അതിനാൽ അവർ ക്ഷേത്രങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുവെന്നുമുള്ള ഒരു പൊതുബോധം നിർമ്മിച്ചെടുക്കാനാണ് അന്ന് ബോധപൂർവ്വമായ ശ്രമങ്ങൾ നടന്നത്. എന്നാൽ, ഈ കേസിന്റെ പുതിയ നിയമപരമായ വഴി പരിശോധിച്ചാൽ രാഷ്ട്രീയ വാദങ്ങളുടെ പൊള്ളത്തരം വ്യക്തമാകും:

* പ്രതികളുടെ അറസ്റ്റും ജാമ്യവും: ശബരിമലയിലെ സ്വർണ്ണക്കവർച്ചയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മുൻ ജീവനക്കാരും കരാറുകാരുമുൾപ്പെടെയുള്ള പ്രതികൾ അന്ന് അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുകയും പിന്നീട് അവർക്ക് ജാമ്യം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
* കുറ്റപത്രം സമർപ്പിക്കുന്നതിലെ കാലതാമസം: പ്രതികളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും കൃത്യമായ അന്തിമ കുറ്റപത്രം കോടതിയിൽ സമർപ്പിക്കാൻ അന്വേഷണ ഏജൻസികൾക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. കേസ് കൃത്യമായി പൂർത്തിയാക്കാതെ രാഷ്ട്രീയമായി മാത്രം ജീവനോടെ നിർത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങളുടെ ഭാഗമാണിതെന്ന ആക്ഷേപം ഇപ്പോൾ ശക്തമാണ്.

കേരളത്തിന്റെ മതേതര മനസ്സിനെ ഭിന്നിപ്പിക്കാനും, വിശ്വാസികളെയും അവിശ്വാസികളെയും പരസ്പരം ശത്രുക്കളായി ചിത്രീകരിക്കാനും ഈ വിവാദത്തെ ചിലർ ആയുധമാക്കി. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രത്യയശാസ്ത്രം പിന്തുടരുന്നവർ സ്വാഭാവികമായും മോഷണത്തിനും അഴിമതിക്കും കൂട്ടുനിൽക്കുന്നവരാണെന്ന തരത്തിലുള്ള ലേബലൊട്ടിക്കലുകൾ സോഷ്യൽ മീഡിയയിലും പൊതുവേദികളിലും സജീവമായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഈ വാദങ്ങളുടെയെല്ലാം അടിസ്ഥാനം അന്ധമായ രാഷ്ട്രീയ വിദ്വേഷം മാത്രമായിരുന്നു എന്ന് കാലം തെളിയിച്ചു.

അയോധ്യ നൽകുന്ന മറുപടി: കുറ്റകൃത്യത്തിന് ലേബലുകളില്ല

കേരളത്തിൽ ശബരിമലയുടെ പേരിൽ അവിശ്വാസികളെയും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരെയും വേട്ടയാടിയവർക്ക് കാലം നൽകിയ ശക്തമായ മറുപടിയാണ് അയോധ്യയിലെ ഇപ്പോഴത്തെ സംഭവവികാസങ്ങൾ. ശബരിമലയിൽ അവിശ്വാസികളെ പ്രതിക്കൂട്ടിൽ നിർത്തിയവർക്ക്, അയോധ്യയിൽ ഭക്തരെന്നും വിശ്വാസ സംരക്ഷകരെന്നും അവകാശപ്പെടുന്ന ട്രസ്റ്റ് ഭാരവാഹികൾ തന്നെ അഴിമതിയിലും മോഷണത്തിലും രണ്ടാമതും ചോദ്യം ചെയ്യലിന് വിധേയരാകുമ്പോൾ എന്ത് മറുപടിയാണ് നൽകാനുള്ളത്?

ഇവിടെയാണ് നാം തിരിച്ചറിയേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സത്യം: മോഷണം നടത്തുന്നവനോ തെറ്റ് ചെയ്യുന്നവനോ പ്രത്യേക മതമോ രാഷ്ട്രീയമോ ഇല്ല. ഒരു മനുഷ്യൻ ഏത് പാർട്ടിയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നതോ, അവൻ എത്ര വലിയ ഭക്തനാണ് എന്നതോ അവന്റെ നൈതികതയുടെ അളവുകോലല്ല. കുറ്റകൃത്യം എന്നത് ഒരു വ്യക്തിഗതമായ സ്വഭാവ വൈകല്യമാണ്. അതിനെ ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെയോ മതത്തിന്റെയോ അക്കൗണ്ടിൽ എഴുതിച്ചേർക്കുന്നത് അജ്ഞതയാണ്, അല്ലെങ്കിൽ ബോധപൂർവ്വമായ രാഷ്ട്രീയ അജണ്ടയാണ്. അയോധ്യയിലെ സംഭവങ്ങൾ അന്ധമായ ഇത്തരം വാദങ്ങളുടെ മുനയൊടിക്കുന്നു.

വിശ്വാസവും ധാർമ്മികതയും വേർതിരിച്ചു കാണേണ്ടവ

പലപ്പോഴും ഭക്തിയും ധാർമ്മികതയും ഒന്നാണെന്ന തെറ്റായ ധാരണ സമൂഹത്തിലുണ്ട്. ദിവസവും ക്ഷേത്രത്തിലോ പള്ളിയിലോ പോകുന്ന ഒരാൾ പൂർണ്ണമായും സത്യസന്ധനായിരിക്കുമെന്നും, ദൈവവിശ്വാസമില്ലാത്ത ഒരാൾ അധാർമ്മികനായിരിക്കുമെന്നുമുള്ള ചിന്താഗതി തികച്ചും തെറ്റാണ്. ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ നമുക്കിത് വ്യക്തമാകും. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ക്രൂരതകൾ നടന്നിട്ടുള്ളത് പലപ്പോഴും മതത്തിന്റെയോ ദൈവത്തിന്റെയോ പേര് പറഞ്ഞാണ്.

വിശ്വാസം എന്നത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ തികച്ചും വ്യക്തിപരമായ കാര്യമാണ്. അത് ആ വ്യക്തിക്ക് മാനസികമായ സമാധാനവും കരുത്തും നൽകിയേക്കാം. എന്നാൽ ധാർമ്മികതയും നൈതികതയും എന്നത് മറ്റുള്ളവരോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തിലും, സമൂഹത്തോടുള്ള പ്രതിബദ്ധതയിലും പ്രതിഫലിക്കേണ്ട ഒന്നാണ്. അയോധ്യയിൽ ട്രസ്റ്റിന്റെ മറവിൽ ക്രമക്കേട് നടത്തിയെന്ന് ആരോപിക്കപ്പെടുന്നവർ വലിയ രാമഭക്തരായിരിക്കാം, എന്നാൽ അവരുടെ ഉള്ളിൽ മനുഷ്യത്വമോ സത്യസന്ധതയോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതേസമയം, ഒരു ദൈവത്തിലും വിശ്വസിക്കാത്ത ഒരാൾ മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാനും ജീവകാരുണ്യ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടാനും മുന്നിൽ നിന്നേക്കാം. അതിനാൽ വിശ്വാസത്തെ ധാർമ്മികതയുടെ സർട്ടിഫിക്കറ്റായി കാണുന്നത് നിർത്തേണ്ടതുണ്ട്.

കാലം നൽകുന്ന മറുപടിയും തിരിച്ചറിവുകളും

അയോധ്യയിലെയും ശബരിമലയിലെയും പുതിയ സംഭവവികാസങ്ങൾ സത്യത്തിൽ ഒരു വലിയ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്. മനുഷ്യനെ അന്ധമായ ലേബലുകളിലേക്ക് ചുരുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർക്ക് കാലം കാത്തുവെച്ച തിരിച്ചടിയാണിത്. മറ്റുള്ളവരെ അധിക്ഷേപിക്കാനും തരംതാഴ്ത്താനും വിശ്വാസത്തെയും രാഷ്ട്രീയത്തെയും ആയുധമാക്കുന്നവർ ഓർക്കേണ്ടത്, സ്വന്തം ചേരിയിലും ഇതേ അഴുക്കുകൾ തന്നെയുണ്ടെന്നാണ്.
ഈ സംഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് പൊതുസമൂഹം ഉൾക്കൊള്ളേണ്ട പ്രധാന പാഠങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

പ്രധാന തിരിച്ചറിവുകൾ

നൈതികത വ്യക്തിപരമാണ്: ഒരു മനുഷ്യന്റെ സത്യസന്ധതയും സ്വഭാവ മഹിമയും നിശ്ചയിക്കുന്നത് അവന്റെ സ്വന്തം നിലപാടുകളും ചിന്തകളുമാണ്; രാഷ്ട്രീയ-മത ലേബലുകളല്ല.
വിശ്വാസം കുറ്റകൃത്യത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനമല്ല: വലിയ ഭക്തനായി അഭിനയിക്കുന്ന ട്രസ്റ്റ് ഭാരവാഹികൾക്കായാലും, ആചാര സംരക്ഷകരായി ചമയുന്നവർക്കായാലും ഉള്ളിൽ കള്ളനാകാൻ സാധിക്കും.
നിയമം രാഷ്ട്രീയമുക്തമാകണം: ശബരിമലയിലായാലും അയോധ്യയിലായാലും ചോദ്യം ചെയ്യലുകളും അറസ്റ്റുകളും രാഷ്ട്രീയ നാടകങ്ങൾക്കപ്പുറം കൃത്യമായ കുറ്റപത്രത്തിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോഴേ നീതി നടപ്പാകൂ.

ചുരുക്കത്തിൽ, അയോധ്യയും ശബരിമലയും നമുക്ക് മുന്നിൽ തുറന്നു കാട്ടുന്നത് മനുഷ്യമനസ്സിന്റെ വലിപ്പചെറുപ്പങ്ങളെയാണ്. തെറ്റ് ചെയ്യുന്നവന് പ്രത്യേക മതമോ രാഷ്ട്രീയമോ ഇല്ല എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം നാം എത്രയും വേഗം അംഗീകരിക്കുന്നുവോ, അത്രയും നല്ലത്. മനുഷ്യത്വം, സത്യസന്ധത, കാരുണ്യം എന്നിവ ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗത്തിന്റെ മാത്രം കുത്തകയല്ല. അത് ജാതിക്കും മതത്തിനും രാഷ്ട്രീയത്തിനും അതീതമായി മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിൽ ജനിക്കേണ്ട മൂല്യങ്ങളാണ്.

വിശ്വാസത്തിന്റെയോ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയോ കണ്ണടകൾ മാറ്റിവെച്ച്, മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനായി കാണാനും കുറ്റകൃത്യങ്ങളെ നൈതികതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാത്രം വിചാരണ ചെയ്യാനും നമുക്ക് സാധിക്കണം. അയോധ്യയിലെ പുതിയ സംഭവങ്ങൾ നൽകുന്ന പാഠം ഉൾക്കൊണ്ട്, അന്ധമായ ലേബലൊട്ടിക്കലുകളിൽ നിന്ന് മാറിനിന്ന്, കൂടുതൽ ജനാധിപത്യപരവും നൈതികവുമായ ഒരു പൊതുസമൂഹം കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം. കാരണം, അന്തിമമായി ജയിക്കേണ്ടത് ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രമല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യത്വമാണ്.