“വെറുതെയീ മോഹങ്ങൾ എന്നറിയുമ്പോഴും വെറുതെ മോഹിക്കുവാൻ മോഹം” — മലയാളത്തിന്റെ മഹാകവി ഒ.എൻ.വി കുറുപ്പ് എഴുതിയ ഈ വരികൾക്ക് പോലെ തന്നെ, കെ.പി.സി.സി അധ്യക്ഷസ്ഥാനത്തു നിന്ന് നീക്കപ്പെട്ട കെ. സുധാകരനും ഒടുവിൽ മൗനത്തെയും സംഗീതത്തെയും ആശ്രയിച്ച് തന്റെ ഉള്ളിലെ ദുഃഖം പങ്കുവയ്ക്കുകയാണ്.
കെ.പി.സി.സി അധ്യക്ഷ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് മാറ്റിയതിൽ വ്യക്തമായ പ്രതിഷേധം രേഖപ്പെടുത്തിയ അദ്ദേഹം, തന്റെ സ്ഥിരം ശൈലിയിൽ തന്നെ പറഞ്ഞത് – “തെറ്റല്ല, പക്ഷെ ശരിയുമല്ല”. പാർട്ടിയുടെ തീരുമാനം അദ്ദേഹം അംഗീകരിച്ചെങ്കിലും, അതിന്റെ നീതിയിലേക്ക് അദ്ദേഹം സംശയം ഉന്നയിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതികരണം എം.വി. ഗോവിന്ദന്റെ പോലെ ഇരട്ടത്താപ്പുള്ള രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്താവനയായിരുന്നു – കൃത്യമായി തിരിഞ്ഞുപറയാത്ത, പക്ഷേ എളുപ്പം മറന്നുപോകാനാകാത്തതും.
സുധാകരനെ മാറ്റുമെന്ന് പറയുന്ന വാർത്തകൾ ഏറെക്കാലമായി പാർട്ടിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പല തവണ ‘ഇപ്പോൾ മോഹം പൂവണിയുമെന്ന്’ കരുതി നേതാക്കളും പ്രവർത്തകരും കാത്തിരുന്നുവെങ്കിലും മാറ്റം വരുന്നത് വൈകുകയായിരുന്നു. ഒടുവിൽ ഡൽഹിയിൽ നിന്ന് വന്ന നിർദേശത്തോടെ അദ്ധ്യക്ഷ സ്ഥാനമാറ്റം നടപ്പിലായി.
നേട്ടമായി സുധാകരന് ലഭിച്ചത് — പാർട്ടി പ്രവർത്തകസമിതിയിലെ സ്ഥിരം ക്ഷണിതാവെന്ന പദവി മാത്രം. പക്ഷേ, അദ്ദേഹത്തെ മാറ്റേണ്ടതില്ലായിരുന്നു എന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ട എം.പിമാരായ കെ. മുരളീധരൻ പോലുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായം പാർട്ടിയിലും പിന്തുണയ്ക്കുന്നവരുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പകരക്കാരായ നേതാക്കളെ കുറിച്ച് താൻ വിമർശിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷേ, നാലുവർഷം തകർച്ചയില്ലാതെ പാർട്ടിയെ നയിച്ച മറ്റാരെങ്കിലും കയറിയിരിക്കേണ്ടിയിരുന്ന കസേരയിൽ, തന്നെ മാറ്റിയതിൽ വ്യക്തമായ നിരാശ സുധാകരനിൽ നിന്നുമുണ്ട്. അതിനാലാണ് അദ്ദേഹത്തിന് പ്രിയപ്പെട്ട മറ്റൊരു ഗാനവാക്യം ഇന്ന് കൂടുതൽ പ്രസക്തമാകുന്നത് – “പറയാൻ മറന്ന പരിഭവങ്ങൾ”.
കൊടുക്കാവുന്ന ഏറ്റവും നല്ല സമയത്ത് മാറ്റിയിട്ടില്ല, കൊടുക്കേണ്ട അറബികുഴൽ മുഴങ്ങാൻ അനുവദിച്ചില്ലെന്നതിലേക്കാണ് സൂചന. തദ്ദേശസ്വയംഭരണ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വരെയും അദ്ദേഹത്തെ തുടരിപ്പിക്കാമായിരുന്നു എന്നത് എത്രപേരും ഓർത്തുവേക്കുന്ന വസ്തുതയാണ്.
അവസാനം, സംഘടനയുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകൾക്കും വ്യക്തിയുടെ പ്രയത്നങ്ങൾക്കും ഇടയിലെ താളക്കേട് ഒഴിവാക്കാൻ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾക്ക് കാര്യക്ഷമതയും മാനവികതയും കൈവശമുണ്ടാകണം. ഒരു നേതാവിന്റെ സേവനം കഴിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞില്ല, ചരിത്രം അതിനെ സംരക്ഷിക്കും.
