ഇന്ത്യയിലെ അസമത്വം കുറഞ്ഞുവെന്ന് പറയുന്ന ലോക ബാങ്കിന്റെ സമീപകാല റിപ്പോർട്ട് സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദ്ധർക്കിടയിലും നയരൂപകർത്താക്കൾക്കിടയിലും വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിവെച്ചിരിക്കുകയാണ്. 2011-12-ൽ 0.288 ആയിരുന്ന ഉപഭോഗ അസമത്വത്തിന്റെ ഗിനി കോഎഫിഷ്യന്റ് 2022-23-ൽ 0.255 ആയി കുറഞ്ഞുവെന്ന് റിപ്പോർട്ട് എടുത്തുപറയുമ്പോൾ, വർധിച്ചുവരുന്ന വരുമാന, സ്വത്ത് അസമത്വങ്ങളുടെ ഭീകരമായ യാഥാർത്ഥ്യം ഇത് മറച്ചുവെക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പണ്ഡിതന്മാർ വാദിക്കുന്നു. ഇത് ഇന്ത്യയെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അസമത്വ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥകളിലൊന്നായി മാറ്റുന്നു.

ഈ റിപ്പോർട്ട് ഇന്ത്യൻ സർക്കാർ വിജയകരമായ സാമ്പത്തിക മാനേജ്മെന്റിന്റെ തെളിവായി വ്യാപകമായി ഉദ്ധരിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ, ഉപഭോഗ അസമത്വത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ലോക ബാങ്കിന്റെ ഈ വാദം, വിശാലമായ സാമ്പത്തിക വിഭജനത്തിന്റെ കൃത്യമായ സൂചകമല്ലെന്ന് ഒ.പി. ജിൻഡാൽ ഗ്ലോബൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ അസോസിയേറ്റ് പ്രൊഫസറായ രാഹുൽ മേനോൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.

“ഉപഭോഗ അസമത്വം എല്ലായ്പ്പോഴും വരുമാന, സ്വത്ത് അസമത്വങ്ങളെക്കാൾ കുറവായിരിക്കും,” മേനോൻ വിശദീകരിച്ചു. “കാരണം, ദരിദ്ര കുടുംബങ്ങൾ അവരുടെ വരുമാനത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും അവശ്യവസ്തുക്കൾക്കായി ചെലവഴിക്കുമ്പോൾ, സമ്പന്ന കുടുംബങ്ങൾ സമ്പാദിക്കുകയും സ്വത്ത് കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.”

എന്തുകൊണ്ട് യഥാർത്ഥ അസമത്വം അളക്കാൻ പ്രയാസമാണ്?

ഇന്ത്യയിലെ അസമത്വ കണക്കുകൾക്ക് വിവര ലഭ്യതയുടെ പരിമിതികളുണ്ട്. ഹൗസ്‌ഹോൾഡ് കൺസംഷൻ എക്സ്പെൻഡിച്ചർ സർവേകൾ (HCES) പോലുള്ള ഔദ്യോഗിക സർവേകളിൽ ഉയർന്ന വരുമാനക്കാരായ കുടുംബങ്ങൾ വേണ്ടത്ര ഉൾപ്പെട്ടിട്ടില്ല. കൂടാതെ, 2011-12-നും 2022-23-നും ഇടയിൽ ഈ സർവേകളുടെ രീതിശാസ്ത്രത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ വന്നതിനാൽ താരതമ്യങ്ങൾ വിശ്വസനീയമല്ല. ഈ സർവേകൾ അതിസമ്പന്നരുടെ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്നതിലും പരാജയമാണ്.

ഇത് മറികടക്കാൻ, തോമസ് പിക്കെറ്റി ഉൾപ്പെടെയുള്ള വേൾഡ് ഇൻഈക്വാലിറ്റി ഡാറ്റാബേസ് (WID) ഗവേഷകർ, നികുതി വിവരങ്ങൾ, ദേശീയ സർവേകൾ, ധനികരുടെ പട്ടികകൾ എന്നിവ സംയോജിപ്പിച്ച് കൂടുതൽ കൃത്യമായ അസമത്വ നിലവാരങ്ങൾ കണക്കാക്കുന്നു.

അവരുടെ കണ്ടെത്തലുകൾ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്നതാണ്:

2000-ൽ 0.47 ആയിരുന്ന ഇന്ത്യയിലെ നികുതിക്ക് മുമ്പുള്ള വരുമാനത്തിന്റെ ഗിനി കോഎഫിഷ്യന്റ് 2023-ൽ 0.61 ആയി ഉയർന്നു. ഇത് 218 സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥകളിൽ 170 എണ്ണത്തിനെക്കാളും കൂടുതലാണ്.
സ്വത്തിന്റെ ഗിനി കോഎഫിഷ്യന്റ് 0.75 ആണ്, ഇത് അതിരൂക്ഷമായ സ്വത്ത് കേന്ദ്രീകരണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
ഇന്ത്യയിലെ മുതിർന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയർന്ന 1% പേർക്ക് രാജ്യത്തെ വ്യക്തിഗത സമ്പത്തിന്റെ 40% ഉടമസ്ഥതയുണ്ട്. ഉറുഗ്വേ, ഇസ്വാറ്റിനി, റഷ്യ, ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക എന്നീ നാല് രാജ്യങ്ങളിൽ മാത്രമാണ് ഇതിനേക്കാൾ ഉയർന്ന കേന്ദ്രീകരണം കാണിക്കുന്നത്.

അസമത്വത്തിന്റെ വിരോധാഭാസം

ഉപഭോഗ അസമത്വത്തിലെ കുറവ്, സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കനുസരിച്ച് ശരിയാണെങ്കിലും, വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന വരുമാന, സ്വത്ത് അന്തരങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടാത്ത ഒന്നല്ല. വരുമാനം വർദ്ധിക്കുമ്പോൾ, സമ്പന്നർ കൂടുതൽ സമ്പാദിക്കുകയും നിക്ഷേപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, അതേസമയം പാവപ്പെട്ടവർ തങ്ങൾ സമ്പാദിക്കുന്നതിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ചെലവഴിക്കുന്നു. ഇത് അടിസ്ഥാന ഉപഭോഗ അന്തരം കുറഞ്ഞാലും കാലക്രമേണ സ്വത്ത് കേന്ദ്രീകരണം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
“വളർച്ചയോടൊപ്പം തീവ്രമായ വരുമാന, സ്വത്ത് കേന്ദ്രീകരണവും സംഭവിക്കുന്നതാണ് ഇന്ത്യൻ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ യഥാർത്ഥ കഥ,” മേനോൻ പറഞ്ഞു. “ഇത് രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ഭാവിക്കും സാമൂഹിക ഐക്യത്തിനും ദീർഘകാല പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും.”

വലിയ ചിത്രം

ലോക ബാങ്കിന്റെ പ്രധാന കണക്കുകൾ ഇന്ത്യയുടെ അസമത്വ പ്രതിസന്ധിയുടെ ആഴം കുറച്ചുകാണിക്കുന്നുണ്ടാകാം. WID ഡാറ്റ അനുസരിച്ച്, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും അസമത്വമുള്ള പ്രധാന സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥകളിലൊന്നാണ് ഇപ്പോൾ ഇന്ത്യ. ദാരിദ്ര്യം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകാം, എന്നാൽ സാമ്പത്തിക വളർച്ചയുടെ ഗുണങ്ങൾ ഒരു ചെറിയ സമ്പന്ന വിഭാഗം അമിതമായി കൈക്കലാക്കി.
ഇന്ത്യ ഒരു വികസിത സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയായി മാറാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, ഉപഭോഗ അസമത്വങ്ങൾ മാത്രമല്ല, ഘടനാപരമായ അസമത്വങ്ങളും പരിഹരിക്കുന്നത് സുസ്ഥിരമായ വളർച്ച കൈവരിക്കുന്നതിന് നിർണായകമായിരിക്കും.