ന്യൂഡൽഹി: കുറ്റാരോപിതന്റെ മൊഴിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തൊണ്ടിമുതലുകളോ ആയുധങ്ങളോ കണ്ടെടുക്കുന്നത് (ഇന്ത്യൻ തെളിവ് നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 27) കൊലപാതകക്കേസുകളിൽ ഒരാളെ ശിക്ഷിക്കാൻ മാത്രമുള്ള ആധികാരിക തെളിവായി കരുതാനാകില്ലെന്ന് സുപ്രീം കോടതി. കണ്ടെടുത്ത വസ്തുക്കളും നടന്ന കുറ്റകൃത്യവും തമ്മിൽ നേരിട്ട് ബന്ധമുണ്ടെന്ന് മറ്റ് സ്വതന്ത്ര തെളിവുകളിലൂടെ പ്രോസിക്യൂഷന് സംശയരഹിതമായി തെളിയിക്കാൻ സാധിക്കണം.
​1988-ൽ നടന്ന കൊലപാതകക്കേസിൽ ആറ് പ്രതികളെ വെറുതെവിട്ട വിചാരണക്കോടതി വിധി പുനഃസ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട് ജസ്റ്റിസ് ജെ.ബി. പർദിവാല, ജസ്റ്റിസ് കെ. വിനോദ് ചന്ദ്രൻ എന്നിവരടങ്ങിയ ബെഞ്ചാണ് ഈ നിർണായക നിരീക്ഷണം നടത്തിയത്. (ഭാരതീയ സാക്ഷ്യ അധിനിയം, 2023-ലെ സെക്ഷൻ 23-ന് തുല്യമാണ് ഇന്ത്യൻ തെളിവ് നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 27).
​കേസ പശ്ചാത്തലവും കോടതി നിരീക്ഷണങ്ങളും:
​തൊണ്ടിമുതലുകളിലെ രക്തക്കറ: 1988 ഫെബ്രുവരി 14-നാണ് ഖവി എന്നയാൾ കൊല്ലപ്പെടുന്നത്. കേസിൽ പ്രതികളുടെ മൊഴിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കണ്ടെടുത്ത ആയുധത്തിലും വസ്ത്രങ്ങളിലും മനുഷ്യരക്തത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം കണ്ടെത്തിയിരുന്നെങ്കിലും, അത് കൊല്ലപ്പെട്ടയാളുടേതാണെന്ന് തെളിയിക്കാൻ പ്രോസിക്യൂഷന് സാധിച്ചില്ല.
​സംശയാസ്പദമായ സംഭവസ്ഥലം: ക്രൂരമായ ആക്രമണത്തിൽ വൻതോതിൽ രക്തസ്രാവമുണ്ടായെന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും സംഭവസ്ഥലത്തുനിന്ന് രക്തക്കറയോ ആക്രമണം നടന്നതിന്റെ മറ്റ് ലക്ഷണങ്ങളോ കണ്ടെത്താൻ അന്വേഷണ സംഘത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല.
​പരസ്പരവിരുദ്ധമായ മരണമൊഴി: കൊല്ലപ്പെട്ടയാളുടെ മരണമൊഴിയും സംശയനിഴലിലാണ്. ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഇയാൾക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ഡോക്ടർമാരുടെ മൊഴികളിൽ വലിയ വൈരുധ്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
​ഒരു കൊലപാതകം നടന്നു എന്നത് തെളിയിക്കപ്പെട്ടാലും, പ്രതികൾ തന്നെയാണ് അത് ചെയ്തതെന്ന് സംശയത്തിനതീതമായി തെളിയിക്കാൻ പ്രോസിക്യൂഷന് ബാധ്യതയുണ്ടെന്ന് കോടതി വ്യക്തമാക്കി. വിചാരണക്കോടതി പ്രതികളെ വെറുതെവിടുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന "കുറ്റമറ്റവനാണെന്ന അനുമാനം" (Presumption of innocence) കൂടുതൽ ശക്തമാകുന്നുണ്ടെന്നും,കേസിൽ പ്രോസിക്യൂഷൻ മുന്നോട്ടുവെച്ച തെളിവുകൾ അപൂർണ്ണമാണെന്നും സുപ്രീം കോടതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.
​കേസ്: ഖലീൽ പാഷയും മറ്റുള്ളവരും വേഴ്സസ് അബ്ദുൾ റഷീദും മറ്റൊരാളും