​ന്യൂഡൽഹി: 1951-ലെ ജനപ്രാതിനിധ്യ നിയമപ്രകാരമുള്ള തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഹർജി ഹർജിക്കാരൻ നേരിട്ടാണ് സമർപ്പിക്കേണ്ടതെന്ന് സുപ്രീം കോടതി ബുധനാഴ്ച വിധിച്ചു. ഹർജിക്കാരന്റെ സാന്നിധ്യമില്ലാതെ അഭിഭാഷകൻ വഴി ഇത് ഫയൽ ചെയ്യുന്നത് നിർബന്ധിത നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥയുടെ ലംഘനമാണ്. ഇത് ഹർജി തള്ളിക്കളയാൻ കാരണമാകും.
​2026-ലെ തമിഴ്‌നാട് നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ തിരുമയം മണ്ഡലത്തിൽ നിന്നുള്ള ഡി.എം.കെ എം.എൽ.എ എസ്. രഘുപതിയുടെ വിജയം ചോദ്യം ചെയ്തുകൊണ്ട് മദ്രാസ് ഹൈക്കോടതി പുറപ്പെടുവിച്ച ഉത്തരവ് ജസ്റ്റിസുമാരായ പ്രശാന്ത് കുമാർ മിശ്ര, ശ്രീ ചന്ദ്രശേഖർ എന്നിവരടങ്ങിയ ബെഞ്ച് ശരിവെച്ചു.
​മത്സരിച്ച സ്ഥാനാർത്ഥിയായ വി. പൊൻ. പനീർസെൽവമാണ് ഹർജി നൽകിയത്. നിർബന്ധിത ഫോം 26 അഫിഡവിറ്റിൽ വിജയിച്ച സ്ഥാനാർത്ഥിയുടെ ഭാര്യയുടെ ആസ്തികളും വരുമാനവും സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങൾ മറച്ചുവെക്കുകയും തെറ്റായ വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ നടത്തുകയും ചെയ്തു എന്ന് ഹർജിയിൽ ആരോപിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ പനീർസെൽവം നേരിട്ട് ഹാജരാകാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിഭാഷകനാണ് ഹർജി സമർപ്പിച്ചത് എന്ന കാരണത്താൽ ഹൈക്കോടതി അത് തള്ളിക്കളയുകയായിരുന്നു.
​വിധിന്യുക്തം എഴുതിയ ജസ്റ്റിസ് മിശ്ര, തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഹർജികൾ സമർപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് സെക്ഷൻ 81 പ്രതിപാദിക്കുന്നുവെന്നും, സെക്ഷൻ 81 പാലിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്ന ഹർജികൾ തള്ളിക്കളയാൻ സെക്ഷൻ 86(1) പ്രകാരം ഹൈക്കോടതിക്ക് ബാധ്യതയുണ്ടെന്നും വ്യക്തമാക്കി.
​തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഹർജിയുടെ നിലനിൽപ്പുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒന്നാണ് വ്യക്തിപരമായ അവതരണം (Personal presentation) എന്ന് ബെഞ്ച് നിരീക്ഷിച്ചു. ഈ വ്യവസ്ഥ പാലിക്കുന്നതിൽ വരുന്ന വീഴ്ചയെ, പിന്നീട് പരിഹരിക്കാൻ കഴിയുന്ന ചെറിയൊരു നടപടിക്രമപരമായ പിഴവായി കാണാൻ കഴിയില്ല.
​തെരഞ്ഞെടുപ്പ് തർക്കങ്ങൾ ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രക്രിയയെ തന്നെ അസാധുവാക്കാൻ ഇടയാക്കുമെന്നും, അതിനാൽ നിർദ്ദിഷ്ട നിയമപരമായ നടപടിക്രമങ്ങൾ കർശനമായി പാലിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്നും ജി.വി. ശ്രീരാമ റെഡ്ഡി കേസിനെ (2009) മുൻനിർത്തി കോടതി ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു. വ്യവസ്ഥാപിതമല്ലാത്തതോ അടിസ്ഥാനരഹിതമോ ആയ ഹർജികളെ പ്രതിരോധിക്കുന്നതിന് പ്രാരംഭ ഘട്ടത്തിലുള്ള പരിശോധനയ്ക്ക് വ്യക്തിപരമായ സാന്നിധ്യം സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും.
​എഴുത്തുമൂലമുള്ള അധികാരപ്പെടുത്തിയോ അല്ലെങ്കിൽ രജിസ്റ്റേർഡ് പോസ്റ്റ് വഴിയോ ഹർജി സമർപ്പിക്കാമെന്ന മുൻ വ്യവസ്ഥ 1966-ൽ പാർലമെന്റ് എടുത്തുകളഞ്ഞതാണെന്നും, നിലവിലുള്ള നിയമം അത്തരം രീതികളെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ലെന്നും കോടതി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു.
​ഹർജിക്കാരൻ അഭിഭാഷകന്റെ ക്ലർക്കിന്റെ കൂടെ നേരിട്ട് സന്നിഹിതനായിരുന്നതിനാൽ അഭിഭാഷകന്റെ ക്ലർക്ക് വഴി ഹർജി സമർപ്പിച്ചത് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട 'ഷിയോ സദൻ സിംഗ് v. മോഹൻ ലാൽ ഗൗതം (1969)' കേസിനെയും ബെഞ്ച് ഇതിൽ നിന്നും വേറിട്ടു കണ്ടു.
​ഹൈക്കോടതിയുടെ തീരുമാനത്തിൽ ഇടപെടേണ്ട യാതൊരു കാരണവുമില്ലെന്നു കാണിച്ച് സുപ്രീം കോടതി ഉത്തരവ് ശരിവെച്ചു.