കൊച്ചി: ട്രൈബ്യൂണലുകൾ ഗുരുതരമായ വീഴ്ച വരുത്തരുത്'
​ഒരു വിഷയത്തിൽ പുനഃപരിശോധനക്കായി ഹൈക്കോടതി ഒരു അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ട്രൈബ്യൂണലിനെ ചുമതലപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, ആ ട്രൈബ്യൂണൽ എന്ത് നിലപാടാണ് സ്വീകരിക്കേണ്ടത്? അതിനുള്ള വ്യക്തമായ മറുപടിയാണ് 2025 KHC OnLine 1047 എന്ന സുപ്രധാന വിധിയിലൂടെ ഭരണഘടന മുന്നോട്ടുവെച്ചിരിക്കുന്നത്: കക്ഷികൾക്ക് വാദിക്കാൻ അവസരം നൽകുക എന്നത് ഒരുകാരണവശാലും ഒഴിവാക്കാനാവാത്ത നിയമപരമായ ബാധ്യതയാണ്.

​പ്രകൃതിനീതിയുടെ ലംഘനം: ഗുരുതരമായ വീഴ്ച

​നിയമപരമായ നടപടിക്രമങ്ങളുടെയെല്ലാം അടിസ്ഥാന തത്വമാണ് പ്രകൃതിനീതിയുടെ തത്വങ്ങൾ (Principles of Natural Justice). അതായത്, ഒരു വ്യക്തിയെ ബാധിക്കുന്ന ഏത് തീരുമാനമെടുക്കുമ്പോഴുംഅവരുടെ വാദം കേൾക്കണം. ഹൈക്കോടതി ഒരു കേസ് തിരികെ ട്രൈബ്യൂണലിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്നത്, കേസിന്റെ മെറിറ്റുകൾ വീണ്ടും പരിശോധിക്കാനും നിയമപരമായി ശരിയായ ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്താനും വേണ്ടിയാണ്.
​എന്നാൽ, ട്രൈബ്യൂണൽ കക്ഷികൾക്ക് 'കേൾക്കാനുള്ള അവസരം' (Opportunity to be heard) നൽകാതെ ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അത് കേവലം ഒരു നടപടിക്രമപരമായ വീഴ്ചയായി കണക്കാക്കാനാവില്ല. ഹൈക്കോടതിയുടെ നിരീക്ഷണപ്രകാരം ഇത് പ്രകൃതിനീതിയുടെ ഗുരുതരമായ ലംഘനമാണ്. കൂടാതെ, ഈ നടപടി ചുമതലയിൽ നിന്നുള്ള ഒളിച്ചോട്ടവും (Grave Dereliction of Duty) നിയമവാഴ്ചയോടുള്ള അനാദരവുമാണ്. നിയമസംവിധാനത്തിൽ വിശ്വാസം അർപ്പിക്കുന്ന ഏതൊരു പൗരനും നീതി നിഷേധിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ, ട്രൈബ്യൂണലുകൾ ഈ ഉത്തരവാദിത്തം കൃത്യമായി പാലിച്ചേ മതിയാകൂ.

​ആർട്ടിക്കിൾ 227: ഹൈക്കോടതിയുടെ തിരുത്തൽ അധികാരം

​ട്രൈബ്യൂണലുകളുടെ ഉത്തരവുകൾ പരിശോധിച്ച് ആവശ്യമെങ്കിൽ തിരുത്തൽ വരുത്താൻ ഭരണഘടനയുടെ 227-ാം അനുച്ഛേദം (Article 227) ഹൈക്കോടതിക്ക് അധികാരം നൽകുന്നുണ്ട്. ഈ അധികാരം ഹൈക്കോടതി എപ്പോഴാണ് ഉപയോഗിക്കുക എന്നത് വളരെ പ്രധാനമാണ്. താഴെ പറയുന്ന മൂന്ന് നിർണായക സാഹചര്യങ്ങളിൽ ട്രൈബ്യൂണൽ ഉത്തരവുകളിൽ ഹൈക്കോടതിക്ക് ഇടപെടാം:

​വ്യക്തമായ വികലത (Patent Perversity): ഉത്തരവിൽ യുക്തിക്ക് നിരക്കാത്തതോ, തെളിവുകളുമായി പൊരുത്തമില്ലാത്തതോ ആയ വൈകല്യങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ.
​ഗുരുതരമായ നീതിനിഷേധം (Gross Failure of Justice): നീതി പൂർണമായും അട്ടിമറിക്കപ്പെട്ടതായി ബോധ്യമാകുമ്പോൾ.
​പ്രകൃതിനീതിയുടെ ലംഘനം: കേൾക്കാനുള്ള അവസരം നിഷേധിക്കപ്പെടുക പോലുള്ള അടിസ്ഥാനപരമായ നിയമതത്വങ്ങൾ ലംഘിക്കുമ്പോൾ.

​ട്രൈബ്യൂണൽ കക്ഷികളെ കേൾക്കാതെ ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിക്കുമ്പോൾ, അത് മേൽപ്പറഞ്ഞ രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും സാഹചര്യങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. അതോടെ, ഹൈക്കോടതിക്ക് ആർട്ടിക്കിൾ 227 പ്രകാരം ഇടപെടാനുള്ള നിയമപരമായ വഴി തുറക്കുന്നു. നിയമപരമായ നടപടിക്രമങ്ങൾ പാലിക്കാനുള്ള ട്രൈബ്യൂണലിന്റെ ബാധ്യതയെ ഹൈക്കോടതിയുടെ ഇടപെടൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു.
​ചുരുക്കത്തിൽ, ട്രൈബ്യൂണലുകൾ ഹൈക്കോടതിയുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ പാലിക്കണം എന്നതിലുപരി, നിയമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വമായ 'കക്ഷികളെ കേട്ട് തീർപ്പ് കൽപ്പിക്കുക' എന്ന ധാർമ്മികമായ ഉത്തരവാദിത്തം നിർവഹിച്ചേ മതിയാകൂ. നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയുടെ കെട്ടുറപ്പിന് ഇത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.