കേരള സർവകലാശാല സിൻഡിക്കേറ്റ് പുറത്തിറക്കിയ ‘കേരള യൂണിവേഴ്സിറ്റി (സ്റ്റുഡന്റ്സ് കോഡ് ഓഫ് കണ്ടക്ട്) റെഗുലേഷനുകൾ, 2026’ കേരളത്തിന്റെ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിൽ പുതിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റിന് തിരികൊളുത്തിയിരിക്കുന്നു. കാമ്പസുകളിലും അഫിലിയേറ്റഡ് കോളേജുകളിലും സജീവ വിദ്യാർത്ഥി രാഷ്ട്രീയം പൂർണ്ണമായി നിരോധിക്കുന്ന ഈ പുതിയ ചട്ടങ്ങൾ, സമരങ്ങളും പ്രതിഷേധങ്ങളും മാത്രമല്ല, അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പല രൂപങ്ങളെയും കൽതുറുങ്കിലടയ്ക്കുന്നതാണ്. ഒരു വശത്ത് അക്കാദമിക് മികവും സമാധാനാന്തരീക്ഷവും ലക്ഷ്യമിടുമ്പോൾ, മറുവശത്ത് അത് ചരിത്രപരമായി രൂപപ്പെട്ട കേരളത്തിന്റെ ജനാധിപത്യ പാരമ്പര്യത്തിനുമേലുള്ള കടന്നുകയറ്റമായി മാറുന്നു. നിയമവും സാമൂഹ്യ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും ഒത്തുചേരുന്ന ഈ നിർണായക സന്ധിയിൽ, പുതിയ റെഗുലേഷനുകൾ ഉയർത്തുന്ന വിവിധ വശങ്ങൾ പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

​പുതിയ ചട്ടക്കൂടും കടുത്ത നിയന്ത്രണങ്ങളും:

​യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ പുതിയ നിയന്ത്രണങ്ങൾ കാമ്പസ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ സകല നാളികേരങ്ങളും വെട്ടിനിരത്തുന്നതാണ്. റാലികൾ, ധർണകൾ, ഘെറാവോകൾ, ക്ലാസ്റൂമുകളിലും ഓഫീസുകളിലും മുദ്രാവാക്യമുദ്രണം എന്നിവയെല്ലാം ഇതിൽ വിലക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സംഘടനകളുടെ അംഗത്വം ചേർക്കൽ, ഫണ്ട് ശേഖരണം, ചുവർചിത്രങ്ങളും പോസ്റ്ററുകളും പതിക്കൽ, സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൂടെയുള്ള രാഷ്ട്രീയ അസ്വസ്ഥതകൾ ഏകോപിപ്പിക്കൽ എന്നിവ കുറ്റകരമാക്കിയിരിക്കുന്നു. രാഷ്ട്രീയ ബന്ധങ്ങളുള്ള വ്യക്തികളെയോ വിവാദപരമോ രാഷ്ട്രവിരുദ്ധമോ ആയ വിഷയങ്ങളെയോ ഉൾപ്പെടുത്തിയുള്ള സെമിനാറുകളും ഡിബേറ്റുകളും കർശനമായി നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നു.
​അതേസമയം, ഫാക്കൽറ്റി മേൽനോട്ടത്തിലുള്ള അക്കാദമിക് ചർച്ചകളും ഗവേഷണങ്ങളും, രാഷ്ട്രീയ സമാഹരണത്തിന് ഉപയോഗിക്കാത്തപക്ഷം അനുവദനീയമാണെന്ന് സർവകലാശാല വ്യക്തമാക്കുന്നു. പ്രിൻസിപ്പൽമാർക്കും ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് തലവൻമാർക്കും രജിസ്ട്രാർക്കും പ്രൈമ ഫേസി തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അച്ചടക്ക നടപടി ആരംഭിക്കാൻ അധികാരം നൽകുന്നതാണ് പുതിയ നിയമവ്യവസ്ഥ. മുപ്പത് ദിവസം വരെ നീളുന്ന താൽക്കാലിക സസ്പെൻഷൻ, ഗുരുതരമായ കുറ്റങ്ങൾക്ക് കുറഞ്ഞത് ഒരു വർഷത്തെ സസ്പെൻഷൻ, ടി.സി. നിർബന്ധമായി നൽകൽ, പുറത്താക്കൽ എന്നിവയാണ് പ്രധാന ശിക്ഷകൾ.
​ഇതിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയവും വിവാദപരവുമായ വകുപ്പ് സാമ്പത്തിക ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. നിയമലംഘനം നടത്തുന്ന വിദ്യാർത്ഥിക്ക് 25,000 രൂപയും രാഷ്ട്രീയ സംഘടനയ്ക്ക് 10,000 രൂപയും ആദ്യഘട്ടത്തിൽ പിഴ ചുമത്തുന്നു. ഇത് ആവർത്തിച്ചാൽ സംഘടനയ്ക്ക് ഒരു ലക്ഷം രൂപ വരെ പിഴ ഈടാക്കാം. പിഴ അടയ്ക്കാത്ത പക്ഷം ഭൂനികുതി കുടിശ്ശികയായി കണക്കാക്കി വസ്തു കണ്ടുകെട്ടൽ, പരീക്ഷാ ഫലം തടയൽ, ഭാരതീയ ന്യായ സംഹിത (ബി.എൻ.എസ്) അടക്കമുള്ള നിയമങ്ങൾ പ്രകാരമുള്ള ക്രിമിനൽ നടപടികൾ എന്നിവയ്ക്കും പുതിയ ചട്ടങ്ങൾ വഴിതുറക്കുന്നു. വൈസ് ചാൻസലർക്ക് മുമ്പിൽ 30 ദിവസത്തിനകം അപ്പീൽ നൽകാൻ അവസരമുണ്ടെങ്കിലും, ശിക്ഷയുടെ കാഠിന്യം വിദ്യാർത്ഥി സമൂഹത്തെ ഭയപ്പെടുത്താൻ പോന്നതാണ്.

​ജനാധിപത്യ പാരമ്പര്യവും സാമൂഹ്യ മാറ്റവും

​കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹ്യ-രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിൽ വിദ്യാർത്ഥി പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് വലിയ പങ്കാണുള്ളത്. ഇവിടെ വിദ്യാർത്ഥി സംഘടനകൾ കേവലം രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെ പോഷക സംഘടനകൾ മാത്രമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് അവ സമൂഹത്തിലെ വലിയ മാറ്റങ്ങൾക്ക് തുടക്കമിട്ട വിപ്ലവ പ്രസ്ഥാനങ്ങളായിരുന്നു. എസ്.എഫ്.ഐ, എ.ബി.വി.പി, കെ.എസ്.യു തുടങ്ങിയ സംഘടനകൾ കാമ്പസുകളിൽ സജീവമായി പ്രവർത്തിച്ച കാലത്തോളം, സാമൂഹ്യ അസമത്വങ്ങൾക്കും വിദ്യാഭ്യാസ നയങ്ങളിലെ പാളവിച്ചകൾക്കും എതിരെ ശക്തമായ പ്രതിരോധങ്ങൾ ഉയർന്നു വന്നിട്ടുണ്ട്.
​ഈ സമരമുഖങ്ങളിൽ നിന്നാണ് കേരളം ഒട്ടനവധി ജനനായകരെയും മികച്ച ഭരണാധികാരികളെയും സമ്മാനിച്ചത്. ജനാധിപത്യ ബോധം വളർത്താനും, നേതൃത്വ പാടവം വികസിപ്പിക്കാനും, പൊതുപ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇടപെടാനുള്ള സാമൂഹ്യ പ്രതിബദ്ധത രൂപപ്പെടുത്താനും കാമ്പസ് രാഷ്ട്രീയം സഹായകരമായിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, കാലം മാറിയപ്പോൾ ഈ രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പലപ്പോഴും അക്രമങ്ങളിലേക്കും, അക്കാദമിക് കലണ്ടർ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന അനന്തമായ സമരങ്ങളിലേക്കും വഴിമാറി. പരീക്ഷകൾ മുടങ്ങുന്നതും, കാമ്പസുകൾ ചേരിതിരിഞ്ഞ് ഏറ്റുമുട്ടുന്നതും സാധാരണക്കാരായ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ പഠനാന്തരീക്ഷത്തെ സാരമായി ബാധിച്ചു. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് സർവകലാശാലയുടെ ഈ നിയന്ത്രണങ്ങളെ ഒരു വിഭാഗം അധ്യാപകരും രക്ഷിതാക്കളും പിന്തുണയ്ക്കുന്നത്. കാമ്പസുകളിൽ സമാധാനവും പെൺകുട്ടികളുടെ സുരക്ഷയും ഉറപ്പാക്കാൻ കർശനമായ നിയമങ്ങൾ വേണമെന്ന വാദം ശക്തമാണ്.
​മറുവശത്ത്, ഇടത്-വലത് രാഷ്ട്രീയ വ്യത്യാസമില്ലാതെ വിവിധ സംഘടനകളും തൊഴിലാളി യൂണിയനുകളും ഈ നിരോധനത്തെ ജനാധിപത്യ വിരുദ്ധമെന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു രംഗത്തെത്തിയിട്ടുണ്ട്. സ്വതന്ത്രമായ രാഷ്ട്രീയ ചിന്തയെയും ആശയ സംവാദങ്ങളെയും അടിച്ചമർത്താനുള്ള ശ്രമമാണ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നതെന്ന വിമർശനം ശക്തമാണ്. രാഷ്ട്രീയ ബോധമില്ലാത്ത ഒരു തലമുറയെ വാർത്തെടുക്കാനേ ഇത്തരം നിരോധനങ്ങൾ ഉപകരിക്കൂ എന്ന് അവർ വാദിക്കുന്നു.

​നിയമപരമായ വശങ്ങളും വെല്ലുവിളികളും

​നിയമപരമായി നോക്കുമ്പോൾ, വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ അച്ചടക്കം നിലനിർത്താനും ഉചിതമായ അക്കാദമിക് അന്തരീക്ഷം ഉറപ്പാക്കാനും സർവകലാശാലകൾക്കും കോളേജുകൾക്കും അവകാശമുണ്ട്. സുപ്രീം കോടതിയുടെയും വിവിധ ഹൈക്കോടതികളുടെയും നിരവധി വിധികൾ ഈ ആഭ്യന്തര അധികാരത്തെ ശരിവെച്ചിട്ടുള്ളതുമാണ്. ഭരണഘടന ഉറപ്പുനൽകുന്ന അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും സംഘടനാ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും (ആർട്ടിക്കിൾ 19) പൊതു ക്രമത്തിന്റെയും ധാർമ്മികതയുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ന്യായമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ (Reasonable Restrictions) ഏർപ്പെടുത്താൻ സർക്കാരുകൾക്കും സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും അനുവാദമുണ്ട്.
​എന്നിരുന്നാലും, പുതിയ റെഗുലേഷനുകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചില പദപ്രയോഗങ്ങൾ നിയമപരമായി ദുർബലതകൾ നിറഞ്ഞതാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, ‘രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനം’ എന്നതിന്റെ നിർവചനം വളരെ വിപുലമാണ്. ഇത് അക്കാദമിക് സംവാദങ്ങളെയും സർക്കാരിനെയോ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയെയോ വിമർശിക്കുന്ന ന്യായമായ ചർച്ചകളെയും രാഷ്ട്രീയമായി വ്യാഖ്യാനിച്ച് നിരോധിക്കാൻ അധികാരികൾക്ക് അവസരം നൽകും. അതുപോലെ, ‘വിവാദപരം’, ‘രാഷ്ട്രവിരുദ്ധം’ എന്നീ പദങ്ങൾ ആത്മനിഷ്ഠമായി (Subjective) വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത വളരെ കൂടുതലാണ്. ഇത് ഭരണഘടനാപരമായ മൗലികാവകാശങ്ങളുടെ നഗ്നമായ ലംഘനമായി മാറി കോടതികളിൽ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാം. മുമ്പും മറ്റ് സർവകലാശാലകൾ ഇത്തരത്തിലുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ കോടതികളുടെ ഇടപെടലുകൾ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളത് ഓർക്കുക.

​സന്തുലിതാവസ്ഥയുടെയും ഭാവി വഴികളുടെയും ആവശ്യകത

​ഇന്നത്തെ കാമ്പസ് സാഹചര്യങ്ങളിൽ പൂർണ്ണമായ നിരോധനം കൊണ്ട് മാത്രം പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കപ്പെടില്ല എന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം. കാമ്പസുകളിൽ നിന്ന് രാഷ്ട്രീയം നിരോധിച്ചാൽ, അത് കാമ്പസിന് പുറത്തേക്കും സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളിലേക്കും തികച്ചും രഹസ്യമായ രീതിയിലേക്ക് വഴിമാറും. ഇത് നിയന്ത്രിക്കാൻ സർവകലാശാലയ്ക്ക് കൂടുതൽ ബുദ്ധിമുട്ട് സൃഷ്ടിക്കും. കൂടാതെ, വിമർശനാത്മക ചിന്തയും (Critical Thinking) ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള പ്രവണതയും ഇല്ലാതാകുന്നത് യഥാർത്ഥ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ അന്തകനാകും.
​അതുകൊണ്ടുതന്നെ, അടിയന്തരമായി വേണ്ടത് ഒരു സന്തുലിതമായ സമീപനമാണ്. വിദ്യാർത്ഥി രാഷ്ട്രീയം പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കുന്നതിന് പകരം, അത് കൂടുതൽ ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെയും അക്രമരഹിതമായും നടത്താനുള്ള ഒരു പെരുമാറ്റച്ചട്ടം (Code of Conduct) രൂപീകരിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. പഠനസമയങ്ങളിൽ സമരങ്ങളും പഠനം മുടക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളും കർശനമായി വിലക്കുകയും, അതേസമയം വൈകുന്നേരങ്ങളിലോ അവധി ദിവസങ്ങളിലോ അക്കാദമിക് ഇടങ്ങളിൽ ആരോഗ്യകരമായ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹ്യ ചർച്ചകൾക്ക് അനുവാദം നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന ജനാധിപത്യപരമായ ഒരു മാതൃകയാണ് കേരളം പോലൊരു സംസ്ഥാനത്തിന് ആവശ്യം.
​നിയമപരമായ കാഠിന്യവും സാമൂഹ്യ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും തമ്മിൽ ഇണക്കം കണ്ടെത്തിയാൽ മാത്രമേ ഇത്തരം റെഗുലേഷനുകൾ ദീർഘകാലത്തേക്ക് വിജയം കാണുകയുള്ളൂ. അല്ലാത്തപക്ഷം, പുതിയ നിയമങ്ങൾ അനന്തമായ കോടതി വ്യവഹാരങ്ങൾക്കും വിദ്യാർത്ഥി പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്കും വീണ്ടും വഴിയൊരുക്കുമെന്നുറപ്പാണ്. ഭാവി പൗരന്മാരായ വിദ്യാർത്ഥികളിൽ ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളും ഉത്തരവാദിത്ത ബോധവും വളർത്തുന്നതിനൊപ്പം അക്കാദമിക് മികവ് കൂടി ഉറപ്പുവരുത്തുന്ന ഒരു സുവർണ്ണ ഇടവേള കണ്ടെത്താൻ സർവകലാശാലാ അധികാരികൾ തയ്യാറാകേണ്ടതുണ്ട്.