കേരള നിയമസഭയുടെ ചരിത്രത്തിൽ സമീപകാലത്ത് ഇത്രയധികം നിയമപരമായ തർക്കങ്ങൾക്കും രാഷ്ട്രീയമായ വിവാദങ്ങൾക്കും വഴിവെച്ച ഒരു സമ്മേളന പ്രഖ്യാപനം ഉണ്ടായിട്ടില്ല. നവംബർ ഒന്നിന് നിയമസഭയുടെ പ്രത്യേക സമ്മേളനം വിളിച്ചുചേർക്കാനുള്ള സംസ്ഥാന സർക്കാരിന്റെ ഏകപക്ഷീയമായ തീരുമാനം ഭരണഘടനാപരമായ മര്യാദകളെയും പാർലമെന്ററി ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അന്തസ്സിനെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന തലത്തിലേക്ക് ഉയർന്നിരിക്കുന്നു. ഒരു പൊതു അവധി ദിവസമായ നവംബർ ഒന്നിന് സഭ ചേരുന്നതിൽ 'ചട്ടം ലംഘിക്കപ്പെട്ടു' എന്ന് പ്രതിപക്ഷം മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് കത്തയച്ചതോടെ, ഭരണപക്ഷമായ ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യ മുന്നണി (എൽ.ഡി.എഫ്.) സ്വീകരിച്ച നടപടി *'റൂൾ ഓഫ് ലോ'*യുടെ (നിയമവാഴ്ച) അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങളെപ്പോലും ലംഘിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന ഗൗരവമായ പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമായിരിക്കുകയാണ്.

ചട്ടങ്ങളുടെ ലംഘനം: നിയമപരമായ അലംഭാവം, രാഷ്ട്രീയമായ ഗൂഢോദ്ദേശ്യം

​നിയമസഭയുടെ പ്രവർത്തന നടപടിക്രമങ്ങളെയും വ്യവഹാരത്തെയും സംബന്ധിച്ച ചട്ടങ്ങളിലെ റൂൾ 13(2) വ്യക്തമാക്കുന്നത്, പൊതു അവധി ദിവസങ്ങളിൽ സഭ സമ്മേളിക്കണമെങ്കിൽ അതിന് സഭയുടെ മുൻകൂട്ടിയുള്ള അനുമതി തേടിയിരിക്കണം എന്നാണ്. നിയമനിർമ്മാണ സ്ഥാപനത്തിന്റെ ദൈനംദിന നടപടിക്രമങ്ങൾ സുഗമമാക്കാൻ വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയ ഈ ചട്ടം, ഒരു 'അവധി ദിന'ത്തിൽ പൗരന്മാരുടെ നികുതിപ്പണം ചെലവഴിച്ച് സഭ ചേരുമ്പോൾ, അതിന് വ്യക്തമായ അടിയന്തര പ്രാധാന്യം ഉണ്ടാകണം എന്ന ജനാധിപത്യപരമായ ബാധ്യതയെയാണ് അടിവരയിടുന്നത്.

​എന്നാൽ, ഒക്ടോബർ 9-ന് സമാപിച്ച 15-ാം സമ്മേളനത്തിൽ അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു പ്രമേയം അവതരിപ്പിക്കുകയോ, വിഷയം ചർച്ച ചെയ്യുകയോ, സഭയുടെ അംഗീകാരം നേടുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല. ഈ നിയമപരമായ ബാധ്യത പൂർണ്ണമായി അവഗണിക്കപ്പെടുകയോ ബോധപൂർവം ഒഴിവാക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

​കോടതിയുടെ വീക്ഷണം: നടപടിക്രമങ്ങൾ കേവലം ഫോർമാലിറ്റികളല്ല

​ചില കാര്യങ്ങളിൽ നിയമസഭയുടെ ആന്തരിക നടപടിക്രമങ്ങളിൽ കോടതിക്ക് ഇടപെടാൻ പരിമിതികളുണ്ടെങ്കിലും, ഭരണഘടനാപരമായതോ നിയമപരമോ ആയ വീഴ്ചകൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ജുഡീഷ്യറിക്ക് പരിശോധന നടത്തേണ്ടിവരും. നിയമസഭയുടെ ചട്ടങ്ങൾ എന്നത് കേവലം 'ഫോർമാലിറ്റി'കളല്ല, മറിച്ച് ഭരണഘടനാപരമായ ധാർമ്മികതയുടെ  പ്രതിഫലനമാണ്.

​'കിഹോട്ടോ ഹൊലോഹാൻ കേസി'ലെ സുപ്രീം കോടതിയുടെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ ഇവിടെ പ്രസക്തമാണ്. നിയമനിർമ്മാണ സഭകൾ ഭരണഘടനയുടെ ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. നടപടിക്രമങ്ങൾ പാലിക്കാതെ മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ, സഭയുടെ തീരുമാനങ്ങൾ അതിന്റെ ധാർമ്മിക സാധുത  നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. 'റൂൾ 13(2)' ലംഘിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ഈ പ്രത്യേക സമ്മേളനം വിളിച്ചുചേർക്കാൻ സർക്കാരിനെ പ്രേരിപ്പിച്ച 'അടിയന്തര പ്രാധാന്യം' എന്താണെന്ന് പൊതുസമൂഹത്തെയും പ്രതിപക്ഷത്തെയും ബോധ്യപ്പെടുത്താനുള്ള നിയമപരമായ ഉത്തരവാദിത്തം സർക്കാരിനുണ്ട്.

​രാഷ്ട്രീയമായ ഏകപക്ഷീയത: ജനാധിപത്യത്തിൻ്റെ അന്തസ്സ് തകരുന്നു

​നിയമപരമായ വീഴ്ചകൾക്കപ്പുറം, ഈ വിഷയത്തിന് ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയമാനങ്ങളുണ്ട്. പ്രതിപക്ഷത്തെ പൂർണ്ണമായി ഇരുട്ടിൽ നിർത്തിക്കൊണ്ടുള്ള ഈ ഏകപക്ഷീയമായ പ്രഖ്യാപനം, ഭരണപക്ഷത്തിൻ്റെ 'ഏകാധിപത്യപരമായ പ്രവണത'യുടെ സൂചനയായിട്ടാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്.

​വിശ്വാസ്യതയുടെ തകർച്ച: പാർലമെന്ററി ജനാധിപത്യത്തിൽ, ഭരണപക്ഷവും പ്രതിപക്ഷവും തമ്മിൽ ആരോഗ്യകരമായ സഹകരണവും വിശ്വാസ്യതയും ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ, ചട്ടം ലംഘിച്ച് രഹസ്യ സ്വഭാവത്തിൽ ഒരു സമ്മേളനം പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ, ഈ വിശ്വാസ്യത പൂർണ്ണമായും തകർക്കപ്പെടുന്നു.

​'രഹസ്യ അജണ്ട'യുടെ സംശയം: പൊതുസമൂഹത്തിലും പ്രതിപക്ഷത്തും ഉയർന്നുവരുന്ന പ്രധാന ചോദ്യം, ഇത്രയും അപ്രതീക്ഷിതവും അടിയന്തിരവുമായ സമ്മേളനം വിളിക്കേണ്ട 'രഹസ്യ അജണ്ട' എന്താണ് എന്നതാണ്. സർക്കാരിന് പൊതുസമൂഹത്തിൽ ചർച്ചയാക്കാൻ താത്പര്യമില്ലാത്തതോ, പ്രതിപക്ഷത്തിന് എതിർക്കാൻ അവസരം നൽകാതെ വേഗത്തിൽ നിയമമാക്കാൻ ലക്ഷ്യമിടുന്നതോ ആയ ഏതെങ്കിലും ബില്ലുകളോ വിഷയങ്ങളോ ആണോ ഇതിന് പിന്നിൽ? ഈ ദുരൂഹത സർക്കാരിന്റെ സുതാര്യതയെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.

​രാഷ്ട്രീയമായ ഉചിതബോധം: ഭൂരിപക്ഷമുണ്ടെന്ന ഒറ്റക്കാരണത്താൽ നിയമനിർമ്മാണ സ്ഥാപനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ചട്ടങ്ങളെ അവഗണിക്കുന്നത് രാഷ്ട്രീയമായ ഉചിതബോധം (Political Expediency) പൂർണ്ണമായി നഷ്ടപ്പെടുന്നതിന് തുല്യമാണ്. നിയമപരമായ വഴക്കങ്ങൾ പാലിക്കാതെ മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്, ഭരണപക്ഷം നിയമസഭയുടെ ചട്ടങ്ങളെ സൗകര്യപൂർവം കളിക്കോപ്പുകളാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു എന്ന പ്രതിപക്ഷ വിമർശനത്തിന് ആക്കം കൂട്ടുന്നു.

15-ാം സമ്മേളനത്തിൻ്റെ തുടർച്ചയോ? നിയമപരമായ വൈരുദ്ധ്യം

​നവംബറിലെ ഈ പ്രത്യേക സമ്മേളനം, ഒക്ടോബർ 9-ന് സമാപിച്ച 15-ാം സമ്മേളനത്തിൻ്റെ 'തുടർച്ചയായി' നടത്താനാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെങ്കിൽ, അതിന് സഭയുടെ അംഗീകാരം നേടിക്കൊണ്ടുള്ള പ്രമേയം ആവശ്യമാണ്. അത്തരമൊരു പ്രമേയം അവതരിപ്പിക്കുകയോ അംഗീകാരം നേടുകയോ ചെയ്യാതെ, റൂൾ 13(2) ലംഘിച്ച് വിളിച്ചുചേർക്കുന്ന ഈ സമ്മേളനം, നിയമപരമായി നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു സഭയുടെ തുടർച്ചയായി കണക്കാക്കാനാവുമോ എന്ന സംശയവും നിലനിൽക്കുന്നു.

​നിയമപരമായ ചട്ടങ്ങളുടെ ലംഘനം, രാഷ്ട്രീയപരമായ ധാർമ്മികതയുടെ തകർച്ച, വിശ്വാസ്യതയില്ലായ്മ എന്നീ മൂന്ന് തലങ്ങളിലും സർക്കാർ നടപടി ഗുരുതരമായ വീഴ്ച വരുത്തിയിരിക്കുന്നു. നിയമവാഴ്ചയുടെ അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ ബാധ്യതപ്പെട്ട ഒരു ഭരണപക്ഷം, തങ്ങൾക്ക് സൗകര്യപ്രദമല്ലാത്തപ്പോൾ നിയമങ്ങളെ കാറ്റിൽപ്പറത്തുന്നത് ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന് നല്ല കീഴ്‌വഴക്കമല്ല. ഈ വിഷയത്തിൽ ഭരണപരമായ തലത്തിൽ വ്യക്തമായ തിരുത്തലുകൾ വരുത്തിയില്ലെങ്കിൽ, ഇത് നിയമസഭയുടെ ചരിത്രത്തിൽ കറുത്ത അധ്യായമായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.
​