നിഷ്കളങ്ക സേവനം, കഠിന പ്രയത്‌നം, ജനപിന്തുണ, പാർട്ടിയോടുള്ള അന്ധവിശ്വാസം—എല്ലാം ഒരുമിച്ചുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയജീവിതം. പക്ഷേ, അതിന്റെ അവസാനം മനസ്സിന്റെ ഒറ്റപ്പെടലും നേതാക്കളിലെ നിരസനവുമായിരുന്നു. എൻ.എം. വിജയന്റെ ആത്മഹത്യയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഉയർന്ന വരുന്ന എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കും ഉത്തരം ഇന്നും കിട്ടിയിട്ടില്ല. കിട്ടേണ്ടതുണ്ട്, നാളെയിലേക്കുള്ള രാഷ്ട്രീയ സംസ്കാരത്തിനായി.
നിഷ്കളങ്കമായ പ്രവർത്തനം, തെറ്റായ തിരിവുകൾ.
വയനാട്ടിലെ കോൺഗ്രസ് നേതാവ് എൻ.എം. വിജയൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ എത്തിയത് ജനസ്നേഹത്തിലൂടെയും നിസ്വാർത്ഥ സേവനത്തിലൂടെയുമായിരുന്നു. ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡന്റായും, ബാങ്ക് ചെയർമാനായും, ഡി.സി.സി ട്രഷററായും, നിരവധി പദവികൾ അദ്ദേഹത്തെ തേടി വന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിത്വം കൊണ്ട് മാത്രം. പക്ഷേ, രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഒരിക്കൽ എടുത്ത തെറ്റായ തീരുമാനം ജീവിതത്തെ തന്നെ വഴിതെറ്റിച്ചു. ഡിക്ക് രൂപീകരണത്തിനൊപ്പം പോയത് രാഷ്ട്രീയമായ തെറ്റായ അനുമാനമായിരുന്നു, പക്ഷേ തിരിച്ച് വരുന്ന മനസ്സുമുണ്ടായിരുന്നു.
പ്രത്യക്ഷവിലക്കങ്ങൾ, കള്ളവിലക്ക് തലയിൽ:
സുൽത്താൻ ബത്തേരി അർബൻ ബാങ്ക് നിയമനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആരോപണങ്ങളിൽ വിജയൻ കുടുങ്ങി. കോൺഗ്രസ്സിന്റെ ചില നേതാക്കളുടെ തീരുമാനങ്ങളാണ് സംസ്ഥാനം മുഴുവൻ കോഴ ആരോപണങ്ങൾക്കു വഴി വിട്ടത്. പക്ഷേ, ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവനും വിജയന്റെ തലയിൽ വീണു. പാർട്ടിയും നേതാക്കളും പിന്തുണയില്ലാതെ വിട്ടപ്പോൾ, വായ്പക്കാരും നോട്ടീസും വീടിന്റെ വാതിലടിച്ചു. പിന്നെ അയാളുടെ ആത്മാഭിമാനവും ആകെയായി തകർന്ന് മറഞ്ഞു.
ഒരു കുടുംബം അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ
നിക്ഷിപ്തമായി പാർട്ടിക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ച വിജയനെ പാർട്ടി മറന്നപ്പോൾ ഒറ്റപ്പെട്ടത് കുടുംബം തന്നെയായിരുന്നു. വിജയനും മകനും ചേർന്ന് വിഷം കഴിച്ചു. ആത്മഹത്യാ കുറിപ്പുകൾക്ക് ഉള്ളിൽ ഒരു നേതൃത്വ തികയാത്ത രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ നിറമുണ്ടായിരുന്നു. പേരുകൾ വ്യക്തമാക്കി, നേതൃത്വം പ്രതിസന്ധിയിലായപ്പോൾ താത്കാലികമായി പത്തുലക്ഷം രൂപ നൽകിയെങ്കിലും വാഗ്ദാനങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷത്തിൽ തുടരാതെ പോയി.
സമാധാനം, രാജിയും, പൊതുവേദനയും
പ്രിയങ്ക ഗാന്ധിയുടെ സാന്നിധ്യം പോലും ആശ്വാസമായി മാറിയില്ല. പുനഃസംവാദങ്ങൾ, പുതിയ ഉറപ്പുകൾ, എന്നാല്‍ ഫലങ്ങളില്ല. വിജയന്റെ മകൻ വിജേഷും മരുമകൾ പത്മജയും മുന്നോട്ടുവന്നത് ഇനിയും ഒട്ടേറെ സത്യമെന്ന് വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ടാണ്. "അച്ഛൻ പാർട്ടിക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ചവൻ; പക്ഷേ പാർട്ടി അച്ഛനെ കൊല്ലാൻ തക്കവിധം അവിശ്വസ്തയായി", എന്നത് അവരുടെ നിലപാടാണ്.
വൈമാനികമായ രാഷ്ട്രീയസംസ്കാരം
ഈ കഥയെ വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ നമുക്ക് ചിന്തിക്കേണ്ടത് കോൺഗ്രസ് പാർട്ടിയെയോ സഹകരണ ബാങ്കുകളെയോ മാത്രം കുറിച്ച് അല്ല, മറിച്ച് ഒരാൾ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ആഴമാക്കി നിക്ഷിപ്തം ചെയ്ത ജീവിതം എങ്ങനെ അവശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതിനെ കുറിച്ചാണ്. ആത്മഹത്യയുടെ കുറിപ്പുകളിൽ ഉള്ള നീതിന്യായത്തിന് മറുപടി പറയേണ്ടത് ഒരു നേതാവിന്റെ ജീവനെടുത്ത രാഷ്ട്രീയസമ്പ്രദായം തന്നെയാണ്.
നീതി കിട്ടുമോ? അതെ, പക്ഷേ...
സണ്ണി ജോസഫിന്റെ പി.സി.സി പ്രസിഡന്റായുള്ള വരവിൽ കുടുംബത്തിന് പ്രതീക്ഷയുണ്ട്. എന്നാൽ നീതിക്ക് കാലതാമസമാകുമ്പോൾ അതിന്റെ മൂല്യം ഇരട്ടിയാകും. വിജിലൻസിന്റെ റിപ്പോർട്ടുകളും കേസ് ശുപാർശകളും രാഷ്ട്രീയമായി മാറ്റിക്കളയാനാവില്ല. ഇനി തീരുമാനങ്ങൾ അതിജീവനത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
അവസാനമായി
എൻ.എം. വിജയന്റെ ജീവിതവും മരണവും നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നത് ഒറ്റപ്പെട്ട മനുഷ്യരെല്ലാവർക്കും പോവേണ്ട വഴികളാണ് രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഭവനങ്ങൾ നിർണയിക്കുന്നത് എന്ന സത്യം. അത് തിരുത്താതെ നാം മുന്നോട്ട് പോയാൽ, നാളെക്ക് വീണ്ടും ഒരു വിജയൻ ആത്മഹത്യയിലേക്കെത്തും.
നാളെയുടെ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾക്ക് ഈ കഥ ഒരു മുദ്രാവാക്യമായിരിക്കണം: "സ്നേഹത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സുമാറ്റരുത്, വിശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് രാജിയാകരുത്."
