ഇന്ത്യൻ ഉപദ്വീപിന്റെ തെക്കേയറ്റത്ത്, തമിഴ്നാട്ടിലെ പുരാതന നഗരമായ മധുരയ്ക്ക് സമീപം തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന ഒരു പാറക്കെട്ടാണ് തിരുപ്പറൻകുൺട്രം മല. ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പ്രാധാന്യത്തിനപ്പുറം, ഈ മല ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വിവിധ സംസ് കാരങ്ങളുടെയും, വിശ്വാസങ്ങളുടെയും, ഭരണകൂടങ്ങളുടെയും കഥകൾ അതിന്റെ പാറക്കെട്ടുകളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ബി.സി.ഇ. കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രാചീന തപസ്സുകേന്ദ്രങ്ങൾ, പാണ്ഡ്യ രാജാക്കന്മാരുടെ കാലത്തെ ശിൽപകല, മധുര സുൽത്താനേറ്റിന്റെ കാലത്തെ ചരിത്രസ്മരണകൾ പേറുന്ന ദർഗ്ഗഇങ്ങനെ വിവിധ ചരിത്രധാരകളുടെയും മതപാരമ്പര്യങ്ങളുടെയും സവിശേഷമായ സംഗമഭൂമിയാണ് ഈ മല. വ്യത്യസ്ത കാലഘട്ടങ്ങളിലെ ഈ ചരിത്രപരമായ അടയാളങ്ങളാണ് തിരുപ്പറൻകുൺട്രം മലയുടെ സാംസ്‌കാരിക പ്രാധാന്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ മലയുടെ അതിപുരാതന പൈതൃകം, വ്യത്യസ്ത കാലഘട്ടങ്ങളിലെ ഉപയോഗങ്ങൾ, സാംസ്‌കാരികമായ പങ്കുവെക്കൽ, നിയമപരമായ സമീപനങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് വസ്തുതാപരമായി താഴെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നു.

അതിപുരാതന പൈതൃകം: 
ബി.സി.ഇ. മുതൽ എ.ഡി. 13-ാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ:

തിരുപ്പറൻകുൺട്രം മലയുടെ ചരിത്രം ഇവിടെ നിലവിൽ കാണുന്ന പ്രധാന ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് മുൻപേ ആരംഭിക്കുന്നു. ഈ ആദ്യകാലം മലയുടെ തദ്ദേശീയവും പ്രാചീനവുമായ ഉപയോഗങ്ങളെയാണ് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.

പ്രാചീന തപസ്സ് കേന്ദ്രം: 

തമിഴ്-ബ്രാഹ്മി ലിഖിതങ്ങളിലെ ചരിത്രം
മലയുടെ ഏറ്റവും പഴയതും പ്രാചീനവുമായ ചരിത്രപരമായ അടയാളങ്ങൾ ബി.സി.ഇ. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിനും എ.ഡി. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിലുള്ളവയാണ്.

* പുരാതന ശിലാകിടക്കകൾ: തിരുപ്പറൻകുൺട്രം മലയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ ചരിവുകളിൽ, പാറ തുരന്നുണ്ടാക്കിയ പുരാതന കിടക്കകൾ (ൃീരസരൗ േയലറ)െ കാണപ്പെടുന്നു. ഈ കിടക്കകൾക്ക് സമീപത്തായി പ്രാചീന തമിഴ് ലിപിയിലുള്ള തമിഴ്-ബ്രാഹ്മി ലിഖിതങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
* സന്യാസിമാരുടെ ആശ്രയം. ഈ തെളിവുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ഈ മല ഒരു കാലത്ത് ജൈന സന്യാസിമാർക്ക് തപസ്സിനും ധ്യാനത്തിനുമുള്ള കേന്ദ്രമായിരുന്നു എന്നാണ്. പ്രാചീന തമിഴ്നാട്ടിലെ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നവരുടെ ജീവിതരീതികളിലേക്കും ആത്മീയ പരിശീലനങ്ങളിലേക്കും ഈ ലിഖിതങ്ങൾ വെളിച്ചം വീശുന്നു. ഈ മലയെ മുൻപ് പ്രാദേശികമായി 'സമണർ കുൻറ്' (സന്യാസിമാരുടെ മല) എന്ന പേരിലും ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
* ചരിത്രപരമായ തുടർച്ച: കൂടാതെ, എ.ഡി. 8-ഉം 9-ഉം നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ പാറയിൽ കൊത്തിയെടുത്ത ശിലാചിത്രങ്ങളും ലിഖിതങ്ങളും, മലയുടെ ഈ ചരിത്രപരമായ തുടർച്ചയ്ക്ക് തെളിവാണ്. ഈ കാലഘട്ടം മലയുടെ പൈതൃകത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

പാറ തുരന്ന ശിൽപ്പകല: 

പാണ്ഡ്യൻ കലയും ശൈവ പാരമ്പര്യവും:

എ.ഡി. 8-ാം നൂറ്റാണ്ടോടെ മലയിൽ പുതിയ നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടന്നു. മലയുടെ വടക്കേയറ്റത്തുള്ള ഗുഹാക്ഷേത്രമാണ് ഇന്നത്തെ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ആദ്യ രൂപം.

* പാണ്ഡ്യൻ സംഭാവന: ഈ ഗുഹാക്ഷേത്രം പാണ്ഡ്യ രാജാക്കന്മാരുടെ കാലത്താണ് പാറ തുരന്ന് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്. ഈ നിർമ്മിതി ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ശിൽപകലയുടെ, പ്രത്യേകിച്ച് പാണ്ഡ്യൻ ശിൽപകലയുടെ, സവിശേഷതകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഇത് പ്രാചീന തമിഴ് ശൈവ പാരമ്പര്യത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന ക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.

* വികാസം: പുരാവസ്തു ഗവേഷകരുടെ കണ്ടെത്തലുകൾ അനുസരിച്ച്, ചില ഭാഗങ്ങളിലെ ഗുഹാക്ഷേത്രങ്ങൾ എ.ഡി. 7-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നിലനിന്നിരുന്ന പ്രാചീന സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്ന് പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടതിന്റെ സൂചന നൽകുന്നുണ്ട്. 13-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഈ ക്ഷേത്രം കൂടുതൽ വിപുലീകരിക്കപ്പെട്ടു.

* സാംസ്‌കാരിക പദവി: എ.ഡി. 14-ാം നൂറ്റാണ്ടോടെ തിരുപ്പറൻകുൺട്രം തമിഴ് ഹൈന്ദവ വിശ്വാസത്തിലെ ഒരു പ്രധാന തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രമായി മാറി. തമിഴ് ഭക്തി പാരമ്പര്യത്തിൽ മുരുകന്റെ ആറ് വിശുദ്ധ ഭവനങ്ങളിൽ ('ആറുപടൈ വീടുകൾ') ആദ്യത്തേതായി ഇത് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. തമിഴ് ജനതയുടെ സാംസ്‌കാരികവും വൈകാരികവുമായ ജീവിതത്തിൽ ഈ ക്ഷേത്രത്തിന് സുപ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്.
14-ാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭം വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ തിരുപ്പറൻകുൺട്രം മല, വ്യത്യസ്ത മതവിശ്വാസികൾ ഒരുമിച്ച് തീർത്ഥാടനം നടത്തിയിരുന്ന ഒരു സാംസ്‌കാരിക ഇടമായി പരിണമിച്ചു.

ദർഗ്ഗയുടെ സ്ഥാനം: മധുര 

സുൽത്താനേറ്റിന്റെ കാലഘട്ടം

എ.ഡി. 14-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മധുര സുൽത്താനേറ്റിന്റെ ഭരണകാലത്ത് ഈ മേഖലയിൽ ഇസ്ലാമിക സാന്നിധ്യം ശക്തമായി. മധുര സുൽത്താനേറ്റിന്റെ അവസാന ഭരണാധികാരികളിൽ ഒരാളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന സിക്കന്ദർ ഷായുടെ സ്മരണ നിലനിർത്താനാണ് മലയുടെ മുകളിൽ ഒരു ദർഗ്ഗ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്.

* സൂഫി പാരമ്പര്യം: സൂഫി പാരമ്പര്യത്തിൽ പെട്ട ദർഗ്ഗകൾ, വിവിധ മതസ്ഥർക്ക് ഒരുപോലെ സന്ദർശിക്കാനും പ്രാർത്ഥിക്കാനും കഴിയുന്ന ഒരു കേന്ദ്രമായി നിലകൊണ്ടിരുന്നു. ഈ ദർഗ്ഗയും പ്രാദേശിക സംസ്‌കാരവുമായി ലയിച്ച്, ബഹുസ്വരതയുടെ ഒരു ഇടമായി പ്രവർത്തിച്ചു. ചരിത്രരേഖകൾ അനുസരിച്ച്, ദർഗ്ഗയുടെ നിർമ്മാണം 17-ാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, 14-ാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ ഈ സ്ഥലം മുസ്ലീം ഭക്തർക്ക് പുണ്യമായിരുന്നു.

* അനുരഞ്ജനത്തിന്റെ ചിഹ്നം: മലയുടെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന ഭാഗത്തുള്ള ഈ ദർഗ്ഗ, തമിഴ്‌നാട്ടിലെ ഒരു പ്രധാന മുസ്ലീം തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രമായും മാറി. ഹൈന്ദവ ക്ഷേത്രവും ഇസ്ലാമിക ദർഗ്ഗയും ഒരേ മലയിൽ അടുത്തടുത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്, ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ചരിത്രത്തിലെ മതപരമായ അനുരഞ്ജനത്തിന്റെയും സഹവർത്തിത്വത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്.

പങ്കുവെച്ച ഇടം, പങ്കുവെച്ച ജീവിതം

മുരുകൻ ക്ഷേത്രവും സിക്കന്ദർ ദർഗ്ഗയും അടുത്തടുത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്ന ഈ നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ, ഇരുവിഭാഗം ഭക്തരും തമ്മിൽ സൗഹൃദപരമായ ബന്ധം നിലനിർത്തിയിരുന്നു.

* പരസ്പര ബഹുമാനം: ലഭ്യമായ ചരിത്രരേഖകളും പ്രാദേശികമായ ഓർമ്മകളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ഇരുവിഭാഗം ഭക്തരും പരസ്പരം ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും ദർഗ്ഗയിലെയും ചില പ്രാദേശിക ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കുചേർന്നിരുന്നു എന്നാണ്. ഇത് പ്രാദേശിക മതസൗഹാർദ്ദത്തിന്റെ ഒരു മാതൃകയായിരുന്നു.

* സാമൂഹിക സാമീപ്യം: മലയുടെ താഴ്വരയിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ഹിന്ദുക്കളും മുസ്ലീങ്ങളും നൂറ്റാണ്ടുകളായി സൗഹാർദ്ദത്തോടെ ജീവിക്കുകയും, ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തും ദർഗ്ഗയുടെ സമീപത്തും ഒരുമിച്ച് കച്ചവട സ്ഥാപനങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഈ സാമൂഹിക സാമീപ്യം തിരുപ്പറൻകുൺട്രം മലയുടെ സവിശേഷതയായിരുന്നു.

* മറ്റാവശ്യങ്ങൾക്കുള്ള ഉപയോഗം: 18-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മുഗൾ ആക്രമണങ്ങളുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ, മുരുകൻ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മണ്ഡപങ്ങൾ, പ്രദേശവാസികളായ ഹിന്ദുക്കൾ സാധാരണ പൗരന്മാർക്കായുള്ള ആശുപത്രിയായും, യുദ്ധസമയത്ത് സൈനിക നിരീക്ഷണ കേന്ദ്രമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഒരു ആരാധനാലയം സാമൂഹികാവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ചരിത്രപരമായ തെളിവുകൂടിയാണിത്.

നിയമപരമായ തീർപ്പുകളും ആധുനിക ഭരണപരമായ സമീപനങ്ങളും

ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിലനിന്ന സഹവർത്വത്തിനിടയിലും, 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ചില ഭൂമി സംബന്ധമായ വിഷയങ്ങൾ ഉടലെടുത്തിരുന്നു. ഇതിന് 1923-ൽ നിയമപരമായ തീർപ്പുണ്ടായി.

1923-ലെ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തിന്റെ നിയമപരമായ തീർപ്പ്

* കോടതി വിധി: 1923-ൽ മധുരയിലെ സബോർഡിനേറ്റ് ജഡ്ജി ഈ തർക്കത്തിൽ ഒരു വിധി പുറപ്പെടുവിച്ചു. ഈ വിധിപ്രകാരം, സിക്കന്ദർ ബാദുഷാ ദർഗ്ഗ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന സ്ഥലവും അതിനോട് ചേർന്ന കൃഷിഭൂമിയും ഒഴികെയുള്ള മലയുടെ ഭൂരിഭാഗം സ്ഥലത്തിന്റെയും ഉടമസ്ഥാവകാശം മുരുകൻ ക്ഷേത്രത്തിനാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.

* സ്ഥിരീകരണം: ദർഗ്ഗയുടെ സ്ഥലത്തിനുള്ള അവകാശം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടുള്ള ഈ വിധി, മലയുടെ ഭൂരിഭാഗം സ്ഥലവും ക്ഷേത്രത്തിന്റേതാണെന്ന് നിയമപരമായി സ്ഥാപിച്ചു. നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിലനിന്ന ഒരു 'പങ്കുവെക്കൽ' രീതിയെ നിയമപരമായി അംഗീകരിക്കുന്നതിന് തുല്യമായിരുന്നു ഈ തീർപ്പ്. ഈ തീർപ്പ് മലയുടെ സാംസ്‌കാരികപരമായ പങ്കുവെക്കലിനെ തള്ളിക്കളയാതെ, അതിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തിന്റെ നിയമപരമായ അതിരുകൾ നിർണ്ണയിച്ചു.

ആധുനിക കാലത്തെ ഭരണപരവും നിയമപരവുമായ വിഷയങ്ങൾ

നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിലനിന്ന സമാധാനപരമായ നിലനിൽപ്പിന് ശേഷം, ആധുനിക കാലത്ത് മലയുടെ ചരിത്രപരമായ സ്വത്വം സംബന്ധിച്ച് ചില നിയമപരവും ഭരണപരവുമായ വിഷയങ്ങൾ ഉയർന്നു വന്നു.

* മലയുടെ പേര് സംബന്ധിച്ച വിഷയങ്ങൾ: മലയുടെ പേര് സംബന്ധിച്ച് 2025 ഫെബ്രുവരിയിൽ ചില തർക്കങ്ങൾ ഉടലെടുക്കുകയുണ്ടായി. മലയ്ക്ക് 'സിക്കന്ദർ മലൈ' എന്ന് പേര് നൽകണമെന്ന ആവശ്യവും, അതിനെതിരെ മലയ്ക്ക് 'തിരുപ്പറൻകുൺട്രം മലൈ' എന്നോ 'കന്ദർ മലൈ' എന്നോ മാത്രമേ പേര് നൽകാവൂ എന്നുള്ള ആവശ്യങ്ങളും നിയമപരമായ ശ്രദ്ധ നേടി. 

* കോടതി വിധി: വിവിധ ഹർജികൾ പരിഗണിച്ച മദ്രാസ് ഹൈക്കോടതി, മലയെ അതിന്റെ ചരിത്രപരമായ പേരായ 'തിരുപ്പറൻകുൺട്രം മലൈ' എന്ന് വിളിക്കണമെന്ന് വിധിച്ചു. ഇസ്ലാമിക, ജൈന പൈതൃകങ്ങളെ അംഗീകരിക്കുന്ന ഹർജികൾ നിയമപരമായ പരിശോധനകൾക്ക് വിധേയമായി. ഇത് മലയുടെ വിവിധ പൈതൃകങ്ങളെ അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു പൊതുനാമത്തെ സ്ഥാപിച്ചു.

* ആചാരപരമായ വിഷയങ്ങളും ഭരണപരമായ ഇടപെടലുകളും: കാർത്തിക ദീപം കത്തിക്കുന്നത് സംബന്ധിച്ച് ഉയർന്നുവന്ന അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങൾ നിയമപരമായി കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. 

* നിയമ പോരാട്ടം: ദീപം കത്തിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഹൈക്കോടതി അനുകൂലമായി വിധി പുറപ്പെടുവിച്ചു. എന്നാൽ, ക്രമസമാധാന പ്രശ്‌നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത കണക്കിലെടുത്ത് തമിഴ്നാട് സർക്കാർ ഈ ഉത്തരവ് നടപ്പിലാക്കുന്നത് തടഞ്ഞു. ഇത് കോടതിയുടെ വിധി നടപ്പിലാക്കുന്നതിൽ സർക്കാരിനുള്ള ഭരണപരമായ വെല്ലുവിളികൾ ഉയർത്തിക്കാട്ടി.

* മൃഗബലി നിരോധനം: ആചാരങ്ങളിൽ നിയമത്തിന്റെ ഇടപെടൽ: സിക്കന്ദർ ദർഗ്ഗയിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി നടന്നിരുന്ന മൃഗബലിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മദ്രാസ് ഹൈക്കോടതിയുടെ മധുര ബെഞ്ച് ഒരു വിധി പുറപ്പെടുവിച്ചു. 

* വിധി: കോടതി ദർഗ്ഗയിൽ മൃഗബലി നിരോധിക്കുകയും, നിസ്‌കാരത്തിന് പോലും ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ സിവിൽ കോടതിയുടെ അനുമതി വേണമെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്തു.

* പ്രാദേശിക പ്രതികരണങ്ങൾ: ഈ വിധി ദർഗ്ഗയിലെ നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള ആചാരങ്ങൾക്കെതിരെയാണെന്ന് പ്രാദേശിക സമൂഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. നിയമവും ആചാരങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചും, പുരാതന ആചാരങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുമുള്ള ചർച്ചകൾക്ക് ഇത് വഴിവെച്ചു.

സാംസ്‌കാരികമായ തുടർച്ചയുടെ പ്രാധാന്യം:

തിരുപ്പറൻകുൺട്രം മലയുടെ ചരിത്രപരമായ മൂല്യം, അതിന്റെ ബഹുസ്വരമായ പൈതൃകത്തിലാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്. ഈ മലയുടെ പ്രാധാന്യം ഒരു പ്രത്യേക മതവിഭാഗത്തിൽ ഒതുങ്ങുന്നില്ല.

* ബഹുസ്വര പൈതൃകം: ഈ മല ജൈന സന്യാസിമാരുടെ തപസ്സ് കേന്ദ്രം, പാണ്ഡ്യൻ കാലഘട്ടത്തിലെ ശൈവ ക്ഷേത്രം, മധുര സുൽത്താനേറ്റിന്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ സൂഫി ദർഗ്ഗ എന്നിവയുടെ അടയാളങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു പേറുന്നു. ഈ സാംസ്‌കാരിക പാളികൾ മലയുടെ ചരിത്രപരമായ ആഴം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

* തമിഴ് സംസ്‌കാരത്തിലെ സ്ഥാനം: തമിഴ് സംസ്‌കാരത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ് ഈ മല. തമിഴ് സാഹിത്യത്തിലും ഭക്തി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഇതിന് സുപ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്. ഈ മലയുടെ പേര് പോലും അതിന്റെ പുരാതനമായ പൈതൃകത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

* സംരക്ഷണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം: ബി.സി.ഇ. കാലഘട്ടം മുതൽ ഇന്നുവരെ വിവിധ സംസ്‌കാരങ്ങളുടെയും വിശ്വാസങ്ങളുടെയും ചരിത്രം പേറുന്ന ഒരു പുണ്യസ്ഥലമാണ് തിരുപ്പറൻകുൺട്രം. ഈ മലയുടെ പ്രാധാന്യം നിലനിർത്തുന്നതിൽ ഭരണകൂടങ്ങൾക്കും, കോടതികൾക്കും, പുരാവസ്തു ഗവേഷകർക്കും, പൊതുസമൂഹത്തിനും ഒരുപോലെ പങ്കുണ്ട്.

* തിരുപ്പറൻകുൺട്രം മല വെറുമൊരു പാറക്കെട്ടല്ല, അത് സമയത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്. കാലം അതിന്റെ പാറകളിൽ കൊത്തിവെച്ച ഈ ബഹുസ്വരമായ ചരിത്രരേഖയെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് സാംസ്‌കാരികമായ ഒരു കടമയാണ്. സമാധാനത്തിന്റെയും സൗഹൃദത്തിന്റെയും ചരിത്രം പേറുന്ന ഈ മല, ദക്ഷിണേന്ത്യയുടെ വൈവിധ്യമാർന്ന സാംസ്‌കാരിക ചരിത്രത്തിന് ഇന്നും ഒരു സാക്ഷ്യമായി നിലകൊള്ളുന്നു. അതിലൂടെ കടന്നുപോയ ഓരോ ഭരണകൂടവും ഓരോ മതവിശ്വാസവും ഇവിടെ അവരവരുടേതായ മുദ്രകൾ അവശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ മുദ്രകളെല്ലാം ചേർന്നതാണ് തിരുപ്പറൻകുൺട്രത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പൈതൃകം.