ബിലാസ്പൂർ:ഛത്തീസ്ഗഡിലെ ബിലാസ്പൂരിൽ മനുഷ്യക്കടത്ത് ആരോപിച്ച് അറസ്റ്റിലായ രണ്ട് കന്യാസ്ത്രീകളുടെ ജീവിതം ഭയത്തിന്റെയും നിസ്സഹായതയുടെയും ഒരു നേർക്കാഴ്ചയാണ്. ഒമ്പത് ദിവസത്തെ ജയിൽവാസത്തിന് ശേഷം ജാമ്യം ലഭിച്ചെങ്കിലും, അവർക്ക് സ്വന്തം നാട്ടിലേക്ക്, കേരളത്തിലേക്ക് മടങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ല. ജാമ്യ ഉത്തരവിലെ കർശനമായ വ്യവസ്ഥകളും, പ്രദേശത്തെ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ ഒപ്പിടാൻ പോകുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ഭയവുമാണ് അവരെ മാനസികമായി തളർത്തുന്നത്. ഈ സംഭവം കേവലം ഒരു നിയമപ്രശ്നം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഒരു മതന്യൂനപക്ഷത്തോടുള്ള വിവേചനത്തിന്റെയും, വ്യവസ്ഥിതിയിലെ പാളിച്ചകളുടെയും നേർച്ചിത്രമാണ്.

അന്യായമായ അറസ്റ്റ്, ദുരൂഹമായ ഗൂഢാലോചന

ആരംഭത്തിൽ തന്നെ ഈ കേസിന്റെ പിന്നിലെ ദുരൂഹതകൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. നിയമവിരുദ്ധമായി കുട്ടികളെ കടത്തിക്കൊണ്ടുപോയി എന്ന ആരോപണമാണ് കന്യാസ്ത്രീകൾക്കെതിരെ ഉയർന്നത്. എന്നാൽ, അവർ ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന കുട്ടികൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ അവരുടെ സംരക്ഷണയിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന കുട്ടികളായിരുന്നു. കുട്ടികളുടെ രക്ഷിതാക്കളുടെ രേഖാമൂലമുള്ള സമ്മതപത്രങ്ങളും, സ്കൂൾ രേഖകളും ഉണ്ടായിട്ടും പോലീസ് അവയൊന്നും പരിഗണിച്ചില്ല. ഒരു പ്രത്യേക മതവിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട കുട്ടികളെ മതം മാറ്റാൻ കൊണ്ടുപോവുകയായിരുന്നു എന്ന വ്യാജപ്രചാരണം നടത്തിയാണ് കേസെടുത്തത്.

സാധാരണയായി ഇത്തരം കേസുകളിൽ പോലീസ് വിശദമായ അന്വേഷണം നടത്തുകയും തെളിവുകൾ ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. എന്നാൽ, ഈ കേസിൽ യാതൊരു പ്രാഥമിക അന്വേഷണവും കൂടാതെയാണ് കന്യാസ്ത്രീകളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തത്എന്നാണ് സൂചന. ജാമ്യം ലഭിക്കാൻ  ഒമ്പത് ദിവസമെടുത്തു. ഇത് നിയമപരമായ നടപടിക്രമങ്ങൾ ലംഘിക്കപ്പെട്ടു എന്നതിന് വ്യക്തമായ സൂചന നൽകുന്നു.

ജാമ്യം, പക്ഷേ സ്വാതന്ത്ര്യമില്ല

ഒടുവിൽ കോടതി ജാമ്യം അനുവദിച്ചെങ്കിലും, അതിന്റെ വ്യവസ്ഥകൾ കന്യാസ്ത്രീകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഹനിക്കുന്നതാണ്. രണ്ട് ആഴ്ച്ച കൂടുമ്പോൾ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ ഹാജരായി ഒപ്പിടണമെന്ന വ്യവസ്ഥയാണ് അവരെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആശങ്കയിലാഴ്ത്തുന്നത്. നേരത്തെ അവർ ആക്രമിക്കപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഇതേ പ്രദേശത്തെ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും പോവുക എന്നത് അവർക്ക് കടുത്ത മാനസിക സമ്മർദ്ദവും ഭയവുമാണ് നൽകുന്നത്. ഈ ഭയം കാരണം അവർക്ക് കേരളത്തിലേക്ക് മടങ്ങാൻ സാധിക്കാത്ത അവസ്ഥയിലാണ്.
നിയമപരമായി ഒരു വ്യക്തിക്ക് ജാമ്യം ലഭിക്കുക എന്നാൽ അയാൾക്ക് നിയമത്തിന്റെ പരിധിയിലുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം തിരികെ ലഭിക്കുക എന്നതാണ്. എന്നാൽ, ഇവിടെ ജാമ്യം ഒരുതരം തടവറയായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്. സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാൻ പോലും കഴിയാത്ത അവസ്ഥ. ഇത്  വ്യവസ്ഥിതിയുടെ അന്തസ്സത്തയ്ക്ക് നിരക്കുന്നതല്ല. ഒരു കേസിലെ പ്രതിക്ക് പോലും തന്റെ ജീവനും സ്വത്തിനും ഭീഷണിയുണ്ടാകാത്ത വിധത്തിൽ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.

മതവിവേചനവും രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലുകളും

ഈ സംഭവത്തിന് പിന്നിൽ മതപരമായ വിദ്വേഷം വളർത്താനുള്ള ചിലരുടെ ശ്രമങ്ങളുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാണ്. ഒരു പ്രത്യേക മതവിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടവർക്കെതിരെ വ്യാജ ആരോപണങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്നതും, അതിനെ രാഷ്ട്രീയ ലാഭത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നതും സമീപകാലത്ത് വർദ്ധിച്ചുവരുന്നു. ഈ കേസും അതിന്റെ ഒരു ഭാഗമാണെന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
സമൂഹത്തിൽ സൗഹാർദ്ദം നിലനിർത്തേണ്ട പോലീസും ഭരണകൂടവും പക്ഷപാതപരമായി പെരുമാറുമ്പോൾ അത് മതന്യൂനപക്ഷങ്ങളിൽ അരക്ഷിതാവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. നീതിയുടെ വാതിലുകൾ അടയ്ക്കപ്പെടുമ്പോൾ ജനാധിപത്യം അതിന്റെ മൂല്യങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ഈ കന്യാസ്ത്രീകൾക്ക് നീതി ലഭിക്കുകയും, അവർക്ക് ഭയമില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയുകയും ചെയ്യേണ്ടത് രാജ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങൾക്ക് അനിവാര്യമാണ്.

ഇനിയെന്ത്?

ഈ കന്യാസ്ത്രീകൾക്ക് നീതി ലഭിക്കാനായി കേരള സർക്കാർ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർ ശക്തമായി ഇടപെടേണ്ടതുണ്ട്. ജാമ്യവ്യവസ്ഥകൾ ഭേദഗതി ചെയ്യാനും, അവർക്ക് സുരക്ഷിതമായി സ്വന്തം നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാനും ആവശ്യമായ നിയമസഹായം നൽകാനും കഴിയണം. ഒപ്പം, വ്യാജപ്രചാരണങ്ങൾ നടത്തി ഈ സംഭവങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചവർക്കെതിരെ ശക്തമായ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കണം. എങ്കിൽ മാത്രമേ രാജ്യത്തെ സാധാരണ പൗരന്മാർക്ക് നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥിതിയിലുള്ള വിശ്വാസം തിരികെ ലഭിക്കൂ.