ഇന്ത്യയും അമേരിക്കയും തമ്മിലുള്ള സാമ്പത്തിക ബന്ധങ്ങളിൽ പുതിയൊരു അധ്യായം കുറിച്ചുകൊണ്ടാണ് 2026 ഫെബ്രുവരിയിൽ ഇരുരാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ഇടക്കാല വ്യാപാര കരാർ (Interim Trade Deal) പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടത്. നിക്ഷേപകർക്കിടയിൽ വലിയ ആവേശം സൃഷ്ടിച്ച ഈ വാർത്ത, എന്നാൽ രാഷ്ട്രീയ വൃത്തങ്ങളിലും കർഷക സംഘടനകൾക്കിടയിലും വലിയ തർക്കങ്ങൾക്കും ആശങ്കകൾക്കും വഴിതെളിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഫെബ്രുവരി 7-ലെ സംയുക്ത പ്രസ്താവന മുതൽ ട്രംപിന്റെ വിവാദപരമായ വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ വരെ നീളുന്ന ഈ കരാറിന്റെ ഉള്ളറകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, ഇന്ത്യയുടെ സാമ്പത്തിക പരമാധികാരവും ആഗോള നയതന്ത്രവും തമ്മിലുള്ള വടംവലിയാണ് ദൃശ്യമാകുന്നത്.

​കരാറിന്റെ പശ്ചാത്തലവും പ്രധാന വ്യവസ്ഥകളും

​ഫെബ്രുവരി ആദ്യവാരം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട ഈ കരാർ പ്രധാനമായും ലക്ഷ്യമിടുന്നത് ഇരുരാജ്യങ്ങൾക്കുമിടയിലുള്ള വ്യാപാര നികുതികൾ (Tariffs) കുറയ്ക്കുക എന്നതാണ്. ഇതിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വ്യവസ്ഥകൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:
* ​നികുതി ഇളവ്: ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് അമേരിക്കയിലേക്ക് കയറ്റുമതി ചെയ്യുന്ന ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്ക് നിലവിലുള്ള 25 ശതമാനം നികുതി 18 ശതമാനമായി കുറയ്ക്കാൻ അമേരിക്ക സമ്മതിച്ചു. ഇത് ഇന്ത്യൻ കയറ്റുമതിക്കാർക്ക് വലിയ ആശ്വാസമാണ്.
* ​അമേരിക്കൻ ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ ഇറക്കുമതി: പകരമായി, അമേരിക്കയിൽ നിന്നുള്ള വ്യാവസായിക ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്കും കാർഷിക ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്കും ഇന്ത്യയും നികുതി ഇളവ് നൽകും.
* ​500 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ലക്ഷ്യം: അടുത്ത അഞ്ച് വർഷത്തിനുള്ളിൽ ഊർജ്ജം, സാങ്കേതിക വിദ്യ, വിമാന ഭാഗങ്ങൾ, കൽക്കരി തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലായി 500 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ അമേരിക്കൻ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ഇന്ത്യ വാങ്ങുമെന്ന സൂചനയും കരാറിലുണ്ട്.
• 
​ റഷ്യൻ എണ്ണ ഇറക്കുമതിയും ട്രംപിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലും

​ഈ കരാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ രാഷ്ട്രീയ വിവാദം റഷ്യയിൽ നിന്നുള്ള എണ്ണ ഇറക്കുമതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. ഉക്രൈൻ യുദ്ധത്തിന് ശേഷം ഇന്ത്യ റഷ്യയിൽ നിന്ന് കുറഞ്ഞ നിരക്കിൽ എണ്ണ വാങ്ങുന്നത് തുടരുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, ട്രംപ് ഭരണകൂടം ഇതിനെതിരെ ശക്തമായ നിലപാടാണ് സ്വീകരിച്ചത്.
​ഫെബ്രുവരി 6-ന് ട്രംപ് പുറപ്പെടുവിച്ച എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഓർഡറിൽ, ഇന്ത്യ റഷ്യയിൽ നിന്ന് എണ്ണ വാങ്ങുന്നത് നിർത്തുമെന്ന് പ്രധാനമന്ത്രി മോദി ഉറപ്പുനൽകിയതായി അവകാശപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ഇന്ത്യൻ സർക്കാർ ഇക്കാര്യത്തിൽ ഇതുവരെ വ്യക്തമായ ഒരു "അതെ" അല്ലെങ്കിൽ "ഇല്ല" എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. വാണിജ്യ മന്ത്രി പിയൂഷ് ഗോയലും പെട്രോളിയം മന്ത്രി ഹർദീപ് പുരിയും ഈ ചോദ്യങ്ങളെ വിദേശകാര്യ മന്ത്രാലയത്തിലേക്ക് തിരിച്ചയക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ഇന്ത്യയുടെ ഊർജ്ജ സുരക്ഷയും വിദേശനയവും തമ്മിലുള്ള വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയാണ് ഇവിടെ നിഴലിക്കുന്നത്.

​ കാർഷിക മേഖലയിലെ ആശങ്കകൾ: കർഷകർ സുരക്ഷിതരാണോ?

​ഇന്ത്യയിലെ കോടിക്കണക്കിന് കർഷകരെ നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നതാണ് ഈ വ്യാപാര കരാർ. അമേരിക്കൻ കാർഷിക ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്ക് ഇന്ത്യൻ വിപണി തുറന്നുകൊടുക്കുന്നത് പ്രാദേശിക കർഷകരുടെ വരുമാനത്തെ ബാധിക്കുമെന്ന് പ്രതിപക്ഷം ആരോപിക്കുന്നു.
* ​പരിപ്പ് വർഗ്ഗങ്ങളുടെ വിവാദം: കരാറിന്റെ ആദ്യ രൂപരേഖയിൽ പരിപ്പ് വർഗ്ഗങ്ങൾ (Pulses) ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ത്യ പയർ വർഗ്ഗങ്ങളുടെ ഉൽപ്പാദനത്തിൽ സ്വയംപര്യാപ്തത കൈവരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ഇറക്കുമതി അനുവദിക്കുന്നത് കർഷകർക്ക് തിരിച്ചടിയാകും. പ്രതിഷേധത്തെത്തുടർന്ന് വൈറ്റ് ഹൗസ് പുറത്തിറക്കിയ പരിഷ്കരിച്ച പട്ടികയിൽ നിന്ന് പരിപ്പ് വർഗ്ഗങ്ങളെ ഒഴിവാക്കിയതായി റിപ്പോർട്ടുകൾ പറയുന്നു.
* ​സർക്കാർ നിലപാട്: പയർ, കബൂലി ചന, മൂങ്ങ് തുടങ്ങിയ സെൻസിറ്റീവ് ആയ ഉൽപ്പന്നങ്ങളെ കരാറിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കുമെന്ന് പിയൂഷ് ഗോയൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. കർഷകരുടെ താൽപ്പര്യങ്ങൾ ബലികഴിക്കില്ലെന്ന് കൃഷി മന്ത്രി ശിവരാജ് സിംഗ് ചൗഹാനും ഉറപ്പ് നൽകി.

​ടെക്സ്റ്റൈൽ മേഖലയും ബംഗ്ലാദേശ് ഘടകവും

​ഇന്ത്യൻ വസ്ത്ര നിർമ്മാണ മേഖലയ്ക്ക് (Textile Sector) ഈ കരാർ വലിയ പ്രതീക്ഷകൾ നൽകുന്നുണ്ട്. അമേരിക്കൻ വിപണിയിൽ ബംഗ്ലാദേശിൽ നിന്നുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾക്ക് കുറഞ്ഞ നികുതിയാണ് ലഭിക്കുന്നത്. ഇതിനോട് മത്സരിക്കാൻ ഇന്ത്യൻ ടെക്സ്റ്റൈൽ മേഖല കഷ്ടപ്പെടുകയായിരുന്നു. പുതിയ കരാർ പ്രകാരം, അമേരിക്കൻ പരുത്തി (US Cotton) ഉപയോഗിച്ച് നിർമ്മിക്കുന്ന ഇന്ത്യൻ വസ്ത്രങ്ങൾക്ക് അമേരിക്കയിൽ പൂജ്യം ശതമാനം നികുതി ലഭിക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. ഇത് ഇന്ത്യയുടെ വസ്ത്ര കയറ്റുമതിയിൽ വലിയ വർദ്ധനവുണ്ടാക്കാൻ സഹായിക്കും.

 സാമ്പത്തിക അധിനിവേശമോ വികസനമോ?

​500 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഇറക്കുമതി എന്നത് ഇന്ത്യയുടെ വിതരണ ശൃംഖലയെ (Supply Chain) അമേരിക്കയെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്ന ഒന്നാക്കി മാറ്റുമോ എന്ന ആശങ്ക പല സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധരും പങ്കുവെക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ, ഇന്ത്യയുടെ മൊത്തം ഇറക്കുമതി അടുത്ത അഞ്ച് വർഷത്തിനുള്ളിൽ 2 ട്രില്യൺ ഡോളറായി ഉയരുമെന്നും അതിൽ 500 ബില്യൺ ഡോളർ അമേരിക്കയിൽ നിന്നാകുന്നത് ഒരു കുത്തകവൽക്കരണമാകില്ലെന്നുമാണ് പിയൂഷ് ഗോയലിന്റെ വാദം.

​ രാഷ്ട്രീയ പ്രതിഷേധങ്ങളും യൂണിയനുകളുടെ നിലപാടും

​കരാറിനെതിരെ രാജ്യവ്യാപകമായി ട്രേഡ് യൂണിയനുകൾ രംഗത്തുവന്നു കഴിഞ്ഞു. "ഇന്ത്യ വിൽപനയ്ക്കല്ല" (India is not for sale) എന്ന മുദ്രാവാക്യമുയർത്തി ഡൽഹിയിൽ നടന്ന പ്രതിഷേധങ്ങൾ കരാറിനെതിരെയുള്ള പൊതുവികാരത്തിന്റെ സൂചനയാണ്. എല്ലാ സ്വതന്ത്ര വ്യാപാര കരാറുകളും പാർലമെന്റിൽ ചർച്ച ചെയ്യണമെന്നും അംഗീകാരം വാങ്ങണമെന്നുമാണ് ഇവരുടെ പ്രധാന ആവശ്യം.

​ ഭാവിയിലേക്കുള്ള പാത

​മാർച്ച് പകുതിയോടെ കരാറിന്റെ അന്തിമരൂപം ഒപ്പിടുമെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. അതിനുമുമ്പ് ഇന്ത്യ താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ വ്യക്തത വരുത്തേണ്ടതുണ്ട്:
* ​റഷ്യയുമായുള്ള ബന്ധം: ഊർജ്ജ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി റഷ്യയെ കൈവിടുന്നത് ഇന്ത്യയുടെ തന്ത്രപ്രധാനമായ സ്വയംഭരണത്തെ (Strategic Autonomy) ബാധിക്കുമോ?
* ​കർഷക സംരക്ഷണം: കരാറിലെ ചെറിയ അക്ഷരങ്ങളിൽ (Fine print) കർഷക വിരുദ്ധമായ വ്യവസ്ഥകൾ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടോ?
* ​വ്യാവസായിക വളർച്ച: 'മേക്ക് ഇൻ ഇന്ത്യ' പദ്ധതിയെ ഈ കരാർ സഹായിക്കുമോ അതോ അമേരിക്കൻ ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ ഒരു ചന്തയായി ഇന്ത്യ മാറുമോ?
​
ഇന്ത്യ-യുഎസ് വ്യാപാര കരാർ കേവലം പണമിടപാടുകൾ മാത്രമല്ല, അത് വരും ദശകങ്ങളിൽ ഇന്ത്യയുടെ ആഗോള സ്ഥാനം നിർണ്ണയിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. സാമ്പത്തിക നേട്ടങ്ങൾക്കൊപ്പം തന്നെ രാജ്യത്തിന്റെ ആഭ്യന്തര താൽപ്പര്യങ്ങളും നയതന്ത്ര സ്വാതന്ത്ര്യവും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് സർക്കാരിന്റെ ബാധ്യതയാണ്. സുതാര്യമായ ചർച്ചകളും കർഷകരുടെയും തൊഴിലാളികളുടെയും പങ്കാളിത്തവും ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ ഈ കരാർ ഇന്ത്യയ്ക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഗുണകരമാകൂ.